Sunday, January 6, 2013

ဂဏန္းနဲ႕ေဆာ့ကစားသူမ်ား


ေတာင္က်ေခ်ာင္းေရကဲ့သုိ အရွိန္အဟုန္ျဖင့္စီးဆင္း
လြပ္လပ္ျခင္းေတြနဲ႕ ႏွင္ခဲ့တဲ့ ခရီးျပင္း
မာမာထန္ထန္နဲ႕ ေမွ်ာလုိ႕လာလုိက္တာ
ကုိယ့္ရွဴးကုိယ္ပတ္ တဲ့အထိ
အခုေတာ့ ေခတ္က်န္ခဲ့တာလား ေခတ္ေနာက္လုိက္တာလား
ခါးခါးသီးသီးျငင္းလုိ႕ ေရာက္တဲ့အရပ္မွာေနခဲ့ပါတယ္
ရန္သူတစ္အုပ္နဲ႕ ဝပ္က်င္းမွန္းေတာ့ မသိခဲ့ဘူး
ေလွေမ်ာလုိ႕ေလွနဲ႕ပဲ လုိက္ခဲ့ၾကတာပဲ
လူေမ်ာေလေတာ့ ဘာနဲ႕လုိက္ဖုိ႕စဥ္းစား
ဓါတ္ဆီနဲ႕မီးျခစ္ မအပ္စပ္ေပမယ့္ လုိက္ဖက္မႈရွိတယ္
ပဲပင္ေပါက္နဲ႕ပဲျပား ၾကာၾကာဝါးေနေပမယ့္ ခါးမွန္းေတာ့သတိမရေတာ့ဘူး
ဆိတ္ဆိတ္ေနၾကလ်က္ ဝမ္းတထြာအေရး လုံးပမ္းလုိက္ၾက
မမိႏုိင္တဲ့ငါးေတြကုိ စိတ္ကူးနဲ႕ဖမ္းေနၾကေပါ့
လြတ္တဲ့ငါးကၾကီး ဂဏန္းႏွစ္လုံးအာရုံဖမ္းစမ္း
ဘုရားလည္းမေနအား ဘုန္းၾကီးလည္းမေနအား
တုိ႕လူမ်ဳိးမ်ား ကစားစရာရွားလုိ႕ ဂဏန္းနဲ႕ကစားၾက
ဂဏန္းညွပ္မွ “အမိ”တ ဘဝ ဘဝလုိ႕ရြတ္ၾက
ေသာကေတြမ်ားရတဲ့ ဒီအားတုိင္းကစားတဲ့အားကစား
ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ အနားရၾကမယ္မသိ
အိမ္ကြဲ လူကြဲ ဘဝေတြကြဲ အသုိက္မျမဲလုိ႕ေနေပမယ့္
ဒါကမွ လူရာဝင္သလုိ အပ်ဳိအအုိအကုိေတြ
ဇီးကြက္စီပြားေရးစနစ္ထြန္းကားလာ ဖာသိဖာသာေနၾက
ဒီေန႕ကေတာ့ ပူးလုိက္ ေပါင္းလုိက္ ခြလုိက္နဲ႕ စိတ္ပ်က္စရာေန႕ပဲေလ..။

ေက်ာ္ဦး (လႈိင္)

က်ေနာ္မပုိင္ခဲ့ေသာ ပစၥည္းစာရင္း


လြန္ခဲ့ေသာ အခ်ိန္ပုိင္းမ်ားမွတဆင့္
လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္မ်ားဆီသုိ႕....
မုိးေသာက္ယံလြမ္းခ်င္းတစ္ခု
မညွာမတာေတြးရင္း ေရးခဲ့မိတယ္

ကုိယ့္ေဘးက ရဲေဘာ္ရဲဘက္
ေဘာပင္နဲ႕စာရြက္က ကုိယ့္ကုိရန္လုပ္ေနခဲ့

ကုိယ္ျမတ္ႏုိးတဲ့ ဂစ္တာတစ္လက္က
ကုိယ့္အတြက္ ၾကိဳးေတြ အဆင္သင့္ျပတ္ေပးေနခဲ့

အစီခံမရွိေတာ့တဲ့ စီးကရက္တစ္လိပ္က
သူ႕ကုိယ္သူမီးရႈိ႕ရင္းနဲ႕ ကုိယ့္အတြက္
တစ္ပုိင္းတစ္စ ငုိခ်င္းေတြခ်ေနရဲ႕

ကုိယ္ရဲ႕ကုိယ္တြင္းက သက္ျပင္းတစ္ခ်ဳ္႕
အရွိန္ခပ္ျပင္းျပင္းနဲ႕ စီးဆင္းသြားခ်ိန္
ကုိယ့္ရဲ႕မပုိင္ဆုိင္တဲ့ ေလတစ္ခ်ဳိ႕ကုိ ဖမ္းေနခဲ့တယ္

မနက္ခင္းရဲ႕ ႏုိးထမႈနဲ႕ျပန္ဆန္းစစ္ေတာ့
ကုိင္တြယ္မႈကုိ ေစခုိင္းစရာ လက္ႏွစ္ဖက္
ကုိယ္မၾကိဳက္တဲ့အရာေတြ အနားကခြာဖုိ႕ ေျခႏွစ္ဖက္
ကုိယ့္ရဲ႕စိတ္ခံစားမႈေတြ အတြက္
တစ္ေန႕ကုိ အၾကိမ္တစ္သိန္းေက်ာ္ခုန္ေနတဲ့
ပင္ပန္းေနတဲ့ ႏွလုံးသားတစ္ခု
ေခါင္းအစေျခအဆုံး တစ္ကုိယ္လုံးအတြက္
ပညတ္နာမ တစ္ခုရယ္....

တကယ့္ေတာ့....
အဲဒါေတြက ကုိယ့္ကုိ ဂ်စ္ကန္ကန္လုပ္ေနခဲ့တယ္..။

ေက်ာ္ဦး (လႈိင္)

က်ေနာ္ ငုိေနပါတယ္

က်ေနာ္ငုိေနတယ္..
ဒဏ္ရာရေနတဲ့ ကမာၻၾကီးအတြက္
က်ေနာ္နဲ႕ ထပ္တူစီးေမ်ာရင္းေပါ့

က်ေနာ္ငုိေနတယ္..
က်ေနာ့္လက္က က်ကြဲေတာ့မယ့္ ကဗ်ာအတြက္
ႏုတ္ဆက္လက္ျပဖုိ႕ ၾကိဳးစားရင္းေပါ့

က်ေနာ္ငုိေနတယ္...
ပုိင္ဆုိင္ခြင့္မရွိတဲ့ ဆံႏြယ္ေလးအတြက္
ဆံျခည္တစ္မွ်င္မေလ်ာ့ခဲ့ပါဘူး
 
က်ေနာ္ငုိေနတယ္....
သိပ္ၾကားခ်င္တဲ့ ေခၚသံေလးအတြက္
ႏွေျမာတသစြာနဲ႕ပါပဲ

က်ေနာ္ငုိေနတာ.....
အပ္တစ္ေထာက္စာ အေရျပားေလးအတြက္
ကုိယ့္စိတ္နဲ႕ကုိယ္ တရားလက္လြတ္ပါပဲ

အဆုံးသတ္ ငုိခဲ့ပါတယ္
ခက္ခဲလွတဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြအတြက္
ေျပးမထြက္ခ်င္တဲ့ လမ္းေပၚကေန
နာၾကည္းမႈကင္းစြာနဲ႕ အပုိင္ေပးလုိက္ရတဲ့ အရာေတြအတြက္
က်ေနာ္ ငုိေနပါတယ္ေလ...။

ေက်ာ္ဦး (လႈိင္)