ညတစ္ခုရဲ႕သရုပ္ေဖာ္ေတး

အလင္းေရာင္စတင္က်ေရာက္တဲ့ အခန္းတြင္း
တစ္ခစ္ခစ္ရယ္သံနဲ႕ ကေလးမ စင္သီယာ
သူ႕လက္ထဲက ေငြတစ္ခ်ဳိ႕က ေသြးသံရဲဲရဲ
မ်က္ႏွာမႊဲမျဖစ္ေစခ်င္လုိ႕ မ်က္ႏွာလြဲျပီးခဲမပစ္ရက္ခဲ့
ခံယူခ်က္ တစ္ခ်ဳိ႕ကုိေမးၾကည့္ေတာ့ေလ
အဲဒီစင္သီယာကပဲ.....
အေသြးအသားေစ်းေတြ ေကာင္းေနတယ္တဲ့
အဲဒီစင္သီယာကပဲ.....
ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြ ေကာင္းေနတယ္တဲ့
အဲဒီစင္သီယာကပဲ.....
မိသားစုကုိ ထမ္းပုိးထားရတယ္တဲ့
ငါျမင္လုိက္ရတယ္ စင္သီယာ..
မင္းႏွလုံးသားဆီက ဒဏ္ရာနက္ေတြ
ေရာင္းစားလုိက္ရတဲ့ ႏုပ်ဳိျခင္းေတြ
ဦးတည္ရာမဲ့သြားတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ
ဆုံးရႈံျခင္းမ်ားစြာနဲ႕ မင္းကုိေပါ့ စင္သီယာ..
ကုိယ္ခ်င္းစာပါတယ္ စင္သီယာေရ...
ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ မင္းရဲ႕ပူေလာင္မႈေတြကုိ
အနာေတြက ရင္တလွပ္လွပ္နဲ႕
မင္းကုိယ္မင္း စေတးရဦးမွာေပါ့ စင္သီယာ
ကံတရားက မ်က္ႏွာလႊဲခဲပစ္မလုပ္မယ့္အထိေပါ့..။

ေက်ာ္ဦး (လႈိင္)

အသက္ရွဴမဝတဲ့ကဗ်ာ

ေစစားလြန္းတဲ့ ကံတရားက အရိပ္ေနေန အခက္ခ်ဳိးခ်ဳိး
ေလာဘပေဒသာပင္ၾကီးက သားေရေပၚအိပ္သားေရနားစား
မေက်နပ္မႈေတြ ျငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႕ပဲ ဆႏၵျပ
ေလထဲပစ္တဲ့ခဲကလည္း ပလုံခနဲထျမည္လုိ႕ျမည္
ခံစားခ်က္ေတြက ျမိဳ႕ပတ္ရထားတစ္ပတ္ လက္မွတ္မပါပဲစီး
အိပ္မက္ေတြက တေရးႏုိးလုိ႕ လမ္းထေလွ်ာက္
ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြက ဆင္စီးလုိ႕ျမင္းရံေနတယ္
လူငယ္ေတြက အဆီစားလုိ႕အသားျဖစ္မထြန္း
သစၥာတရားဆုိတာက ဘာက်က္က်က္စားတဲ့ေခတ္
ရာသီဥတုက အနတၱတရားကုိအပုိင္စားယူထားခဲ့
အလင္းေရာင္ေတြက ေန႕ျမင္ညေပ်ာက္
ဝါဒေတြက သဘာဝနဲ႕ အတုိက္အခံလုပ္
ကတၱရာလမ္းေတြက ဆီမထည့္တဲ့ တံခါးလုိေအာ္
အဲဒါ အသက္ရွဴလမ္းေၾကာင္း ပုိးေကာင္ဝင္ေနတဲ့အရပ္ေပါ့ဗ်ာ..။

ေက်ာ္ဦး (လႈိင္)

ႏွင္းဝွက္တဲ့ေဆာင္း

အိပ္မက္ဆုိးရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြက
အရွိန္အဟုန္ ခပ္ျပင္းျပင္းအတိတ္ေတြနဲ႕
ႏွလုံးသားတစ္ခုဆီ တသြင္သြင္စီးေနခဲ့
ဒီဇင္ဘာ နိမိတ္ဆုိးေတြက
မကာရ ရဲ႕ ရာသီစာတဲ့လား ညီမေလးႏွင္းေရ

မ်က္စိတစ္မိွတ္ဆုိတဲ့ ကာလေလးတစ္ခု
လူတစ္ခ်ဳိ႕ကုိ မ်က္ကြယ္ျပဳျပီးေတာ့
ျဖဴစင္မႈေတြကုိ စားသုံးခဲ့ၾကဖူးတယ္ေလ
ညီမေလးႏွင္းေရ......
အဲဒီအပ်ဳိေဖာ္ဝင္စ ေဆာင္းကျပည့္စုံေနခဲ့ေပါ့

အဲဒီေန႕က မုိးေတြရြာတယ္ ညီမေလးႏွင္းေရ
ေဆာင္းရဲ႕သခင္ ႏွင္းေတြေပ်ာက္ခဲ့ျခင္းေနာက္
အေရာင္မြဲေနတဲ့ မ်က္နက္ဝန္းနဲ႕
တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့ ျဖဴစြတ္စြတ္ႏုတ္ခမ္း
ဘုရားသခင္ရဲ႕ မတရားမႈေအာက္မွာ
ႏုတ္ဆက္စကားေတြ ဆုိခ်င္သတဲ့လားကြယ္

ဟုတ္တယ္ ညီမေလးႏွင္းေရ...
ဒီႏွစ္ေဆာင္းလည္း မုိးသက္မုန္တုိင္းက်ခဲ့ေပါ့
အလြမ္းေတြ စီတန္းလုိ႕ေနရာယူေပမယ့္
က်န္ေနတဲ့ အသက္ဓါတ္ေလးအတြက္
ဆက္လက္ရွင္သန္ေနရဦးမယ္ေလ
ဒါေပမယ့္.. ညီမေလးႏွင္းရယ္
ဒီေဆာင္းက မုဆုိးဖုိဆန္လြန္းေနတယ္ကြယ္

ညီမေလးႏွင္းေရ...
ေအးစက္စက္ ထုံက်င္က်င္ အမွတ္တရေတြနဲ႕
ကုိယ့္ရဲ႕ေဆာင္းတြင္းက ေခတ္ပ်က္ေနခဲ့ေပါ့
အဲဒီေဆာင္းမွာ.. ရင္ေငြ႕ေႏြးေႏြးမရွိေတာ့ဘူး
ထုိင္ေနက် ခုံတန္းေလး မရွိေတာ့ဘူူး
အနမ္းတစ္ခုလြမ္းေနတဲ့ ဆံႏြယ္ေလးေတြ မရွိေတာ့ဘူး
သဝန္တုိခဲ့တဲ့ ကုိယ္သင္းနံ႕ေလး မရွိေတာ့ဘူး

တကယ္ေတာ့.. ညီမေလးႏွင္းေရ...
ကုိယ့္ေဆာင္းတြင္းမွာ ႏွင္းေပ်ာက္သြားတာ ၾကာပါျပီကြယ္...။

ေက်ာ္ဦး (လႈိင္)

အစိမ္းသက္သက္ စီးခ်င္းထုိးခံရျခင္း

ရင္ဘတ္ထဲက ထြက္က်လာတဲ့အနာက
က်ေနာ့္ကုိ ေသြးမထြက္ေပမယ့္ မ်က္ရည္မတိတ္ ေစခဲ့ပါဘူး
စပါးလုံးတစ္ေထာက္စာ ရင္ဘတ္အနာ တုိက္စားမႈက
ဘဝတစ္ခုလုံးကုိ ခ်ဳပ္ရုိးက်ဲက်ဲနဲ႕ အစိမ္းခ်ဳပ္ခ်ဳပ္လုိက္တယ္
ခ်ဳပ္ရုိးတစ္ခ်က္ျဖည္တုိင္း သုညတစ္လုံးစီထြက္က်လာခဲ့ေပါ့
စကားလုံးေတြကုိ ေစ်းမေကာင္းတဲ့ေခတ္မွာ
ေစ်းမဆစ္တတ္ေတာ့ တပန္းရႈံးတာက အယုံသြင္းခံရတယ္
ေသေလာက္ေအာင္လြမ္းေပမယ့္ လ်စ္လ်ဴရႈတဲ့ ၾကည္စားမႈက
သူမအတြက္ေတာ့ စိတ္ေက်နပ္စရာ ေကာင္းေနမွာေပါ့ေလ
ငါ့ရဲ႕ ကလီယုိပက္ထရာေလးေရ......
ငါ့ကုိ အဆိပ္ခပ္ျပင္းျပင္းတစ္ခြက္ စပ္ေပးစမ္းကြယ္
ငါလည္း တစ္ခါတစ္ေလ မုိက္မဲခဲ့ပါတယ္
အိပ္မက္ဆန္တဲ့ခံစားမႈေတြနဲ႕ အသက္ရွဴသံတီးတုိးနဲ႕
အသြားေျပာင္းျပန္ ဓါးတစ္လက္နဲ႕ ေအးစက္စက္အျပံဳး
တပ္မက္စရာ ရယ္သံခ်ဳိခ်ဳိနဲ႕ ႏွလုံသားကုိ ရစရာမရွိေအာင္မွ်ားေနခဲ့
စကားေတြနဲ႕ေတာ့ စစ္ထုိးမေနပါနဲ႕ေတာ့ေလ....
ကုိယ္တုိ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရးေလး အသက္ငင္ေနတာ သနားစရာကြယ္...။

ေက်ာ္ဦး (လႈိင္)