ကဗ်ာရဲ႕ေသြး

အရင္ကလုိ မရုိင္းခ်င္နဲ႕
လက္ရွိေခတ္က ဒုိ႕ေခတ္ျဖစ္ရမယ္
အခု ကဗ်ာေခတ္ စတင္ေတာ့မယ္
ကဗ်ာဆရာမ်ား ေနရာယူလုိ႕
လူေသေတြ လူရွင္ျဖစ္ေအာင္
ကဗ်ာေသြးေတြ ေဖာက္တုိက္ၾကမယ္

က်န္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေတြမွာေတာ့
ကဗ်ာကြက္စီးပြားေရးစနစ္ အားေကာင္း
ေရာင္းလုိအားလည္းေကာင္း ဝယ္လုိအားလည္းေကာင္း
ကဗ်ာေတြက ကားဝယ္စီး ကဗ်ာေတြက ပဲျပဳတ္စားနဲ႕
မတည္ျငိမ္ႏုိင္ခဲ့တဲ့ အိတ္စ္ပုိ႕ကဗ်ာေစ်းကြက္
အရင္းရွင္ကဗ်ာေတြ ဝမ္းသာရတဲ့ေခတ္

ေရဒီယုိေတြ နားေထာင္ခဲ့ၾက
တီဗီသတင္းေတြနဲ႕ၾကီးျပင္း
မ်က္စိေတြ ေမွးေနတဲ့အခ်ိန္ေတြလြန္လုိ႕
သတင္းနဲ႕နည္းပညာေတြထြန္းကား
အင္တာနက္ ကြန္ယက္က ကမာၻ႕ရြာၾကီးျဖစ္
တလြဲဆံပင္ေကာင္းပုံက လိင္မႈရႈပ္ေထြးၾကတယ္
ပြင့္တဲ့မ်က္လုံး အနည္းငယ္သာရွိေလရဲ႕

ကဗ်ာအေမၾကီးက ေျပာတယ္
ကဗ်ာက ရုန္းကန္ရမယ္ တုိက္ခုိက္ရမယ္
ကဗ်ာရယ္လုိ႕ဆုိရင္ ရင္ထဲက အသံပါရမယ္
ကဗ်ာမွာ ဝင္ေငြမရွိဘူး ဆင္ေျခမရွိဘူး
ကဗ်ာဆုိတာ သတၱိရွိတယ္ သုံသပ္ျခင္းရွိတယ္
ကဗ်ာက ေခတ္ၾကီးကုိ သရုပ္ေဖာ္ႏုိင္ရမယ္

ငါတုိ႕ေတြအတြက္ အလင္းေရာင္လုိတယ္
ပညာေရးမွိတ္တုပ္မွိတ္တုပ္နဲ႕ ျဖတ္သန္း
မေက်မခ်မ္းနဲ႕ရတဲ့ လက္မွတ္တစ္ခုကုိင္
အလုပ္အကုိင္ဆုိတာကုိ ရွာၾကည့္စမ္းပါ
ညေစာင့္လား ျပာတာလား ခင္ဗ်ားရကုိရမယ္
ခင္ဗ်ားက ပညာတတ္ကုိးဗ်..

အခုေတာ့ တုိ႕ျပည္ၾကီးက
ေတာင္သူဦးၾကီးေတြလည္းေပ်ာက္
လူငယ္ေတြက ဟုိေရာက္ဒီေရာက္
တုိင္းတစ္ပါးသြား စီးပြားရွာတဲ့ေခတ္က
ရုိးတြင္းျခင္ဆီအထိ လႈိက္စားခဲ့ျပီေပါ့
ရင္နာစရာေတြ မ်ားခဲ့တဲ့အရပ္
ခင္ဗ်ား ေျပာႏုိင္မလား....
အဲဒီသမင္ ဘယ္တာကထြက္ခဲ့တာလဲ....။

ေက်ာ္ဦး (17.10.2012)

မေက်နပ္ျခင္းမ်ား

မတတ္သာလုိ႕ ဆုံရႈံးေပးရမလား
ကုိယ့္လက္ထဲက ခံစားခြင့္ေတြက
ယုတၱိေဗဒက်က် စဥ္းစားၾကည့္
ကုိယ္ပုိင္တဲ့ ကုိယ့္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိ
အဓမၼအက်င့္ခံလုိက္ရတာ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းတယ္

မရႏုိင္ေတာ့ အတိတ္ေတြဆီကုိ
ေနာက္ျပန္ရစ္ျပီး သြားၾကည့္ခ်င္တယ္
ဗလာက်င္းထားတဲ့ စိတ္ေတြနဲ႕
ကုိယ့္အတြက္က်န္မယ့္ေစ်းျဖတ္ေပးဖုိ႕
ဟစ္တလာ မသတ္ႏုိင္ခဲ့တဲ့ ဂ်ဴးတစ္ေယာက္ကုိ
ကုိယ့္တန္ဖုိးကုိယ္ ေစ်းျဖတ္ခုိင္းလုိက္မယ္

ဘယ္ရႈေထာင့္ကေနၾကည့္ၾကည့္
လက္ႏွစ္ဖက္ကစလုိက္တဲ့ တုိက္ပြဲ
ေရထဲခဲပစ္လုိက္သလုိ လႈပ္ရွားထၾကြလုိ႕
အေရာင္ဆုိးထားတဲ့ မုသားေတြသုံး
အတၱေတြကုိ နာရီထဲထည့္ျပီးလည္ပတ္ေနရတာ
ပစၥဳပၸန္ေတြအတြက္ေတာ့ ရင္နာတယ္

ကုိယ့္ရည္ေသြးဖုိ႕ ပြတ္တုိက္ထားခဲ့ရဲ႕
အရည္အခ်င္းေတြ လုံးပါးပါးလုိ႕
အနာဂါတ္အတြက္ တုိက္မယ့္စစ္က
ေဘာ္ရွီဗစ္ေတြနဲ႕ စစ္ထုိးေနရသလုိပဲ
ကုိယ့္ျမွားကုိယ္ခၽြန္ေနတာေတာင္
ကုိယ္ခၽြန္တဲ့့ျမွားနဲ႕ ကုိယ့္လိပ္ျပာအပစ္ခံရတယ္

မေက်နပ္ျခင္းေတြ အစျပဳခဲ့တာ
ေရာက္ခဲ့တဲ့ အသက္အရြယ္ကုိလည္းမေက်နပ္ဘူး
ေရာက္ေနခဲ့တဲ့ ေနရာကုိလည္း မေက်နပ္ဘူး
ပိတ္ပင္ခံရတဲ့ လြပ္လပ္မႈကုိလည္း မေက်နပ္ဘူး
ပ်ံတန္တန္နံတန္႕တန္႕ ကံတရားကုိလည္း မေက်နပ္ဘူး

ဒီေန႕အဖုိ႔ေတာ့........
မဓါတ္တစ္ခုရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈကို
မေက်နပ္ခဲ့တာ အေသအခ်ာပဲ..။

ေက်ာ္ဦး (20.10.2012)

အထုပၸတၱိ

ငါေၾကာက္ေနခဲ့တယ္
လူလိမၼာေတြရဲ႕ အတၱေတြကုိ
ဂုဏ္ခ်င္းယွဥ္ရင္ေတာ့ သူတုိ႕အသာေပါ့
ဒါဆုိစိန္ေခၚထားခဲ့လုိက္မယ္
ေသြးခ်င္းယွဥ္မလား စိတ္ခ်င္းယွဥ္မလား
ဒီေကာင္က အႏုပညာေသြးၾကီးတဲ့ေကာင္

ကဗ်ာအခ်င္းခ်င္း စီးခ်င္းထုိးရာက
ကဗ်ာေတြ ေသခဲ့ၾကတယ္
ကဗ်ာေတြက ငုိခ်င္းေတြဆုိ
ကဗ်ာေတြက ေတာက္တေခါက္ေခါက္
ကဗ်ာစ်ာပနတစ္ခုမွာေပါ့
အဲဒီလူေတြသြားမယ့္လမ္း ေၾကးစည္ထမ္းျပီးလုိက္မပုိ႕ခ်င္ဘူး

အေမွာင္က်ေနတဲ့ အရပ္မွာအလင္းျဖန္႕ဖုိ႕
ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ေျပာတဲ့ ဒဏ္ခံၾကိဳးေလးေတြေလ
သမုိင္းကမေပးေပမယ့္ တာဝန္ေက်ခ်င္တဲ့သူေတြ
ရင္ခုန္သံေတြခ်င္းထပ္လုိ႕ ခံစားခ်က္ကုိယ္စားျပဳ
အတုအေယာင္မဟုတ္ လူစိ္တ္ရွိတဲ့လူေတြ
အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းမဟုတ္ေပမယ့္
ယုံၾကည္ခ်က္ ျမင့္မားသူေတြသာျဖစ္ခဲ့တယ္

သူတုိ႕ေတြက တုိက္စားခံရတဲ့ ေျခရာေတြမဟုတ္
ေက်ာက္သားေတြထက္ ျမဲျမံတဲ့ ခံယူခ်က္နဲ႕
စကားလုံးေတြနဲ႕ အနက္ရႈိင္းဆုံးထုိးျပ
လတ္ဆတ္ျခင္းေတြကုိ စားသုံးေစဖုိ႕
အေတြးေသေတြကုိ ရွင္သန္ေစဖုိ႕
ခင္ဗ်ားတုိ႕ စိတ္ဓါတ္ျဖဴေတြကုိ ေလးစားလ်က္
သစၥာတရားနဲ႕ ဂုဏ္ျပဳအပ္တယ္
ကဗ်ာေတြ သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ေစေသာ္..။

ေက်ာ္ဦး (22.10.2012)

ေတြးရင္း ေရးခဲ့ ေမးခဲ့ေသာ စကစ္ဇုိတစ္ေကာင္

ခပ္ျပင္းျပင္း မီးေတာက္တစ္ခုကုိ မ်ဳိခ်လုိက္ရသလုိပါပဲ
မီးေလာင္ရာေလပင့္ မီးေတာက္ရဲရဲထဲကလူ
ေတာမီးေလာင္ ေတာေၾကာင္လက္ခေမာင္းခတ္တယ္
ေတာမီးေလာင္ျခင္း၌ အျပစ္ရွိသေလာ
လက္ခေမာင္းခတ္ေသာ ေတာေၾကာင္၌ပင္ အျပစ္ရွိသေလာ

ဝင္ကစြပ္တစ္ေကာင္ရဲ႕ အိမ္ယာတစ္ခုကဲ့သုိ႕ ေမွ်ာလြင့္လုိ႕
ဒီေခတ္မ်က္ႏွာသစ္ေဆးေတြက ေလာဘအဆီေတြကုိေဖ်ာက္ေပးႏုိင္သတဲ့
ႏွစ္ခ်ဳိ႕ဝုိင္တစ္ခြက္ရဲ႕ ရီေဝျခင္းေတြက အမွန္တရားမ်ားလား
တစ္ခါတစ္ေလ ငါ့ကုိယ္တုိင္ကေရာ ငါဟုတ္ခဲ့ရဲ႕လား
သိျခင္းမသိျခင္းမ်ား၌ မည္သူအျပစ္ရွိသနည္း

ကုိယ္တုိင္ေရးလုိ႔ ကုိယ့္ပုံမထြက္ျဖစ္တဲ့ လက္ေရး
ခပ္တည္တည္ပဲ မ်က္ႏွာေပၚမွာ အတုေတြဆင္ျမန္းျပီးထြက္ခဲ့တယ္
လူေတြရဲ႕ အစုိင္အခဲအျပံဳးေတြက ေခတၱေတာ့ ဖမ္းစားေလရဲ႕
သုံးစြဲထားၾကတဲ့ ေရေမြးကုမၼဏီတံဆိပ္ေတြ ၾကြားေနၾကေလရဲ႕
ကုိယ္ကပဲ လူသားမဆန္ ေရေမႊးနံ႔ကုိ မခံႏုိင္ခဲ့တာမ်ားလား

ညေနခင္းတစ္ခုရဲ႕ ေတးသံ နားခံသာပါရဲ႕လား
အိပ္တန္းျပန္ငွက္ေတြကေတာ့ အခ်က္ေပးေနေလရဲ႕
ျပည္တြင္းစစ္ေတြ ျငိမ္းေအာင္ဆုေတာင္းေနရင္းနဲ႕
ဘုရားသခင္နဲ႕ဆုံေတြ႕လုိ႕ စကားေျပာမိတဲ့ေန႕ေလ
သူ(ဘုရားသခင္) ကေျပာတယ္...
မင္းျဖတ္လာတဲ့ ကာလၾကီးကုိက ၾကြပ္ဆပ္ဆပ္နဲ႕
ဘယ္အခ်ိန္က်ဳိးမယ္မွန္မသိတဲ့ တံတားေဟာင္းတစ္စင္းလုိပဲတဲ့
ေခါင္းငုိက္စုိက္ခ်လုိ႕ အေတြးေတြ ေလထဲလႊင့္ရင္း
က်ေနာ့္ကုိယ္ က်ေနာ္ ျပန္ရွာခဲ့တယ္

ေသြးသားေတြလမ္းေဖာက္ရင္း တံတားေတြေဆာက္လုိ႕
အခ်ိန္ ကာလ ေဒသ နကၡတ္ေတြ ေသခ်ာေရြးရင္း
ကံတရားနဲ႕ေဆာ့ကစားၾကည့္ဖုိ႕ ယၾတာတစ္ခုလုပ္ခဲ့တယ္
ျငိမ္းခ်မ္းေရးတရားရဲ႕ ဘာသားစကားေတြကုိ ဖြင့္ဆုိလုိ႕
နယူတန္ရဲ႕တရားက မျပည့္စုံဘူးလုိ႕ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်မိတယ္
အမွန္တရားေပၚသုံးသပ္ခဲ့ျပီး စကားလုံးေတြနဲ႕ အေလာင္းအစားလုပ္
ျငိမ္းခ်မ္းေရး အလင္းေရာင္သန္းမယ့္ တံခါးေတြကုိဖြင့္ႏုိင္ဖုိ႕
ငါတုိ႕က သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ဆုိတာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလား......။

ေက်ာ္ဦး (25.10.2012)

ေမ့ေလ်ာ့ေနေသာ သံေဝဂ

ေမ်ာလြင့္ေနတဲ့ ကာလတစ္ခု
သူ႕ကုိသူေတာင္ ကုန္ဆုံးမွန္းမသိျဖစ္ခဲ့
အခ်ိန္ေတြကတုိက္စား လုံးပါးပါးရင္းနဲ႕
မုိးျပိဳမွာစုိးတဲ့ ငွက္တစ္ေကာင္လုိ
ေကာင္းကင္ကုိ ေျခစုန္ကန္ဖုိ႕ၾကိဳးစား
က်ေနာ္က ေျမၾကီးနဲ႕ေကာင္းကင္ၾကား
အလြႊာပါးပါးေလး တစ္ခ်ပ္ပါ

ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တဲ့ သက္တမ္း
ျပန္လြမ္းမေနေတာ့ဘူး
တံစုိ႕ထုိးထားတဲ့ ေခတ္ၾကီးကုိမီးကင္
ျပင္ဆင္ဖုိ႕မရွိတဲ့ အတၱတရားေတြအတြက္
အနာဂါတ္တစ္ခုလုံး ေမာ့ေသာက္လုိ႕
လမ္းကေတာ့ အခုထိ ရီေဝေဝနဲ႕ပဲ

သက္ေရာက္မႈေတြအတြက္ေတာ့
တစ္ခ်ဳိ႕အရာေတြက အေဟာသိကံျဖစ္ခဲ့ဘူးတယ္
ကုိယ့္စိတ္ကုိ ကုိယ္တုိင္အက်ဥ္းခ်ရင္း
ဆိတ္ျငိမ္ရာ တစ္ေနရာစာအတြက္
ကင္းဗတ္စ အျဖဴတစ္ခ်ပ္မွာ
ေဆးစက္ေတြနဲ႕ ပက္ျဖန္းလုိ႕ အရုပ္မထင္ခဲ့ေပမယ့္
နယူတန္ရဲ႕နိယာမကုိ လက္ျပႏုတ္ဆက္သူေတြက
သုညဓါတ္ေတြ ကူးစက္ေစခဲ့ၾကျပီေလ

ေနာက္ဆုံး သိခဲ့ရျခင္းကေတာ့
မသိခဲ့တဲ့ နိဒါန္းတစ္ခုရယ္
မသိခဲ့တဲ့ အဆုံးသတ္နိဂုံးရယ္
သိေနခဲ့တဲ့ အမွန္တရားတစ္ခုသာ
ခုိင္ခုိင္မာမာ ရွိေနပါေၾကာင္း...။

ေက်ာ္ဦး ( 23.11.2012)

ေသာက္ေရအုိးစင္နဲ႕အတူ

(၁)

                      မေန႔တေန႕ကလုိပါပဲ သူ႕ရင္ထဲကမေမ့ႏုိင္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြက က်န္ရွိေနဆဲပါေလ။ သူ႕နာမည္က ထြန္းေမာင္ အားလုံးကေတာ့ သူ႕ကုိ တေယာထြန္းေမာင္လုိ႕ ေခၚၾကတယ္။ သူတုိ႕ရပ္ကြက္ေလးမွာ တေယာထုိးတတ္သူဆုိလုိ႕ သူတစ္ေယာက္တည္းရွိတာကုိး..။ သူ႕အိမ္ဝုိင္းေလးရဲ႕အေရွ႕မွာ အရိပ္ေကာင္းေကာင္းရတဲ့ မန္က်ည္းပင္ၾကီးကုိ ရွိတယ္ေလ။ သူကကုမၸဏီတစ္ခုမွာ စာရင္းကုိင္အလုပ္လုပ္တယ္။ အလုပ္ပိတ္ရက္ေတြမွာ အိမ္ေရွ႕မန္က်ည္းပင္ေအာက္မွာ ကြပ္ပ်စ္ရုိက္ထားျပီး နားနားေနေန ထုိင္ေနတတ္တယ္။ တစ္ေန႕ေတာ့ သူစိတ္ကူးတစ္ခုရျပီး ေရအုိးစင္ေလးတစ္ခု ေဆာက္ျပီးေတာ့ သြားလာသူမ်ားအေမာေျပေသာက္ရန္ ေရျဖည့္ေပးခဲ့တယ္။ မနက္ရုံးသြားခါနီး ေရအုိးကုိ ေရအျပည့္ျဖည့္ ညေနရုံးဆင္းခ်ိန္ ေရအုိးကုိ ေရျဖည့္နဲ႕ သူ႕ရဲ႕ေန႕စဥ္လည္ပတ္မႈတစ္ခု တုိးလာခဲ့ပါတယ္။

(၂)
                          ရုံးပိတ္ရက္တစ္ေန႕ရဲ႕မနက္ခင္းမွာ သူႏုိးထလုိ႕ ေရပုံးထဲေရစစ္ခံျပီး ေရျဖည့္လ်က္ ေရအုိးစင္ဆီသုိ႕ေရာက္အလာမွာေတာ့ သူ႕ေရအုိးစင္ေလးမွာ ေရခြက္နဲ႕ေသာက္ေရအဖုံးေလးက မရွိေတာ့ေခ်။ သူအံ့ၾသစြာနဲ႕ အနီးအနားတစ္ဝုိက္မွာလွည့္ပတ္ရွာရင္းနဲ႕ မရွိေၾကာင္းသိေလမွ တစ္စုံတစ္ေယာက္ယူေဆာင္သြားတယ္ဆုိတာ သိလုိက္ရတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ ခ်က္ခ်င္း လမ္းထိပ္စတုိးဆုိင္သုိ႕သြားကာ ေသာက္ေရခြက္နဲ႕အဖုံးေလးေျပးဝယ္ျပီး သန္႕ရွင္းေဆးေၾကာကာ ေရျဖည့္ အဖုံးဖုံးလ်က္ ေရခြက္အားၾကိဳးျဖင့္ခ်ည္ရန္စိတ္ကူးရလုိက္ျပီး သံၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းကုိရွာကာ ခ်ည္ေနရင္းမွ “ ေအာ္တကယ္လုိ႕သာ ေရေသာက္မယ့္သူေတြ ဒီၾကိဳးခ်ည္ထားတဲ့ခြက္နဲ႕သာ ေသာက္ရမယ္ဆုိရင္ အဆင္မေျပႏုိင္ဘူး ေနာက္တစ္ခုက ဒါဟာ ကုိယ့္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ကုိယ္က်င့္တရားကုိ ေစာ္ကားေနသလုိ ျဖစ္ေနပါ့မယ္ ” ဟုေတြးလ်က္ သူၾကိဳးနဲ႕ခ်ည္ရန္စိတ္ကူးကုိ ဖ်က္ကာ နဂုိအတုိင္းထားလ်က္ ကြပ္ပ်စ္ေပၚတြင္ထုိင္ကာ အနားယူေနေတာ့တယ္။

(၃)

                         သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ အဘြားအုိတစ္ေယာက္ ေတာင္းတစ္ေတာင္းကုိ ေခါင္းေပၚတင္လ်က္ ေလွ်ာက္လာရင္း ေရအုိးစင္နားသုိ႕ေရာက္လာျပီး သူ႕ေတာင္းေလးကုိကြပ္ပ်စ္ေပၚတြင္ခ်ကာ ေရအုိးထဲမွေရကုိ အားရပါးရခပ္ေသာက္လ်က္ အေမာေျပသြားဟန္ျဖင့္ “ ေရအလွဴရွင္ေလး က်န္းမာခ်မ္းသာပါေစ ” ဟုဆုေတာင္းကာ ေတာင္းကုိေခါင္းေပၚတင္လ်က္ ခရီးဆက္သြားခ်ိန္မွာ သူ႕ရဲ႕ပီတိေတြက ေမာသမွ်ကုိေျပေလွ်ာ့သြားေစခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလုိနဲ႕ သူဆက္ျပီးထုိင္ေနစဥ္မွာပဲ လူလတ္ပုိင္း အမ်ဳိးသမီးႏွစ္ေယာက္ ထပ္ေရာက္ရွိလာျပီး တစ္ဦးက ေရခပ္ေသာက္စဥ္ ေနာက္တစ္ဦးမွ “ နင္ကလည္းဟယ္ ေရွ႕မွာဆုိပဲ စတုိးဆုိင္ေရာက္ရင္ ေရသန္႕ဗူး ဝယ္ေသာက္လုိ႕ရေနျပီဟာကုိ ” ဟုဆုိကာ ခပ္လွမ္းလွမ္းကေစာင့္ေနတယ္ ေရခပ္ေသာက္တဲ့ အမ်ဳိးသမီးကလည္း “ ေရအရမ္းငတ္ေနလုိ႕ပါဟယ္ ဘယ္တုန္းက ငါကဒီလုိလူေပါင္းစုံေသာက္ေနတဲ့ေရအုိးစင္မွာ ေသာက္ဖူးလုိ႕လည္း ” ဟုဆုိကာ ေသာက္ေရခြက္အား ျပန္ထားခ်ိန္တြင္ အဖုံးေပၚမတင္မိပဲ ေခ်ာ္ကာကြပ္ပ်စ္ေအာက္သုိ႕က်သြားျခင္းကုိ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္လ်က္ ထြက္ခြာသြားခ်ိန္တြင္ေတာ့ သူ႕ရင္ထဲမွာ ထုိအမ်ဳိးသမီးအား လြန္စြာအမ်က္ထြက္မိသြားခဲ့တယ္။ ထုိသုိ႕ ေန႕စဥ္ ၾကည္ႏူးလုိက္ ေဒါသထြက္လုိက္နဲ႕ ျဖစ္ကာ ထုိေရအုိးစင္ေလးအား ျဖဳတ္ပစ္ရန္ အၾကိမ္ၾကိမ္ စဥ္းစားခဲ့မိပါတယ္။

(၄)

                         တစ္ေန႕မွာေတာ့ သူထုံစံအတုိင္း ေရျဖည့္ရန္ေသာက္ေရအုိးစင္သုိ႕အလာ ေျပာင္းလဲေနေသာ သူ႕ေသာက္ေရအုိးစင္ေလးကုိ ၾကည့္လ်က္ အံ့ၾသေနမိပါတယ္။ သူ႕ေရအုိးစင္ေလးကား အမုိးအကာမ်ားျဖင့္ သပ္ရပ္ေနျပီး သဲမ်ားခင္းထားျခင္းကုိ ေတြ႕လုိက္ရျခင္းပါပဲ။ သူ႕စိတ္ထဲမွာ သူလွဴမယ့္အလွဴကုိထပ္မံပံ့ပုိးသလုိ ခံစားရေပမယ့္ ေက်နပ္ျခင္းနဲ႕မေက်နပ္ျခင္း ေရာေထြးလ်က္ရွိခဲ့တယ္။ ဒါနဲ႕သူေရျဖည့္ဖုိ႕ ေရအုိးကုိ ၾကည့္စဥ္မွာလည္း ေရအုိးထဲတြင္ ေရအျပည့္ေရာက္ေနသည္ကုိ ေတြ႕ရျပီး သူကြပ္ပ်စ္ေပၚတြင္ထုိင္ကာ ေရအိုးတစ္လုံးရဲ႕ေရအလွဴအတြက္ သူမလွဴရျခင္းေၾကာင့္ စိတ္ေသာကေရာက္ကာ ထုိျဖည့္ထားေသာေရမ်ားကုိ သြန္ရန္အထိ စိတ္ကူးမိခဲ့ပါတယ္။
ေနာက္ေန႕မ်ားမွာလည္း မနက္တုိင္းေရအျပည့္ရွိလ်က္သားရွိေနေသာ ထုိေရအုိးစင္ေလးကုိၾကည့္ကာ သူရဲ႕ဝန္တုိစိတ္ေတြက တားဆီးမရေအာင္ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ဒီလုိနဲ႕ တစ္ညမွာေတာ့ သူအလုပ္ဖိစီးမႈေတြနဲ႕ အရက္ဆုိင္သုိ႕ဝင္ကာ မူးေဝျပီး ျပန္လာခဲ့တယ္။ အိမ္ေရွ႕ ေရအုိးစင္အေရာက္မွာေတာ့ ေရအိုးစင္ကုိၾကည့္လ်က္ ေဒါသထြက္လာကာ သူျမတ္ႏုိးစြာလွဴထားခဲ့ေသာ ေရအုိးစင္ေလးကုိ ရုိက္ခ်ဳိးဖ်က္ဆီးခဲ့မိပါေတာ့တယ္။

(၅)

                          မနက္ခင္း အလင္းေရာက္ခ်ိန္မွာ သူႏုိးထလာခဲ့ျပီး မ်က္ႏွာသစ္ကာ အျပင္သုိ႕ေမွ်ာ္အၾကည့္မွာေတာ့ ေရအိုးစင္အက်ဳိးအပဲ့နဲ႕တကြ တစ္စစီကြဲရွေနေသာ ေသာက္ေရအုိး ေသာက္ေရခြက္နဲ႕ အဖုံးတုိ႕ၾကားတြင္ ေရပုံးတစ္ပုံးကုိ ေဘးခ်လ်က္ထုိင္ကာ ငုိင္ေနတဲ့ အမယ္အုိတစ္ေယာက္ကုိ ေတြ႕လုိက္ရတယ္ေလ။ သူအျပင္ကုိထြက္သြားျပီးထုိေနရာသုိ႕အေရာက္မွာ အမယ္အုိကေတာ့ မ်က္ရည္စမ္းစမ္းနဲ႕ ေရအုိးစင္ အပုိင္းအစေလးမ်ားကုိ လုိက္လံေကာက္ယူေနသျဖင့္ သူက “ အေမၾကီး ေရလာျဖည့္ေနတာ အေမၾကီးလား ” ဟုေမးရာ အေမအုိမွ “ ဟုတ္ပါတယ္သားရယ္ ဒီေရအုိးစင္ေလးမွာ တစ္ခါေရေသာက္ရင္းနဲ႕ လွဴခ်င္လုိ႕ အရိပ္ကေလးကလည္းေကာင္း ေရအုိးစင္ေလးကုိလည္း အမႈိက္သရုိက္ကင္းသြားေအာင္ အေမက ေစတနာနဲ႕ အမုိးအကာေလးလုပ္ျပီးေတာ့ ေရလာလွဴေပးတာပါကြယ္ ” ဟုငုိသံစြက္ကာေျပာတယ္ေလ။ ထုိအခါမွ သူ႕ကုိဆုေတာင္းေပးသြားေသာ အေမအုိမွန္း သူမွတ္မိသြားခဲ့တယ္ေလ။ သူကလည္း မေလွ်ာ့ပဲ “ အေမၾကီးက သူမ်ားေသာက္ေရအုိးစင္ကုိ ေရလာျဖည့္တာကုိ ကုိယ့္အိမ္ေရွ႕မွာကုိယ္လုပ္ပါလား ” ဟုေျပာရာ အေမအုိမွ “ အေမက အိမ္မရွိပါဘူးကြယ္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ေဝရာဝစၥလုပ္ရင္းေနရတာပါ ဒီေရအုိးစင္ေလးကုိလည္း သံေယာဇဥ္ျဖစ္ေနလုိ႕ မနက္အာရုံဆြမ္းအျပီး ေက်ာင္းကေန ေရပုံးထဲေရျဖည့္ျပီးေတာ့ လာလွဴရတာပါကြယ္ အခုေတာ့ ေရအုိးလည္းကြဲသြားျပီဆုိေတာ့ အေမ့မွာ ေရအုိးဝယ္စရာ ပုိက္ဆံလည္းမရွိေတာ့ အေမ့အလွဴေလး ဆုံးရႈံးသြားတာေပါ့ကြယ္ သားေလးကုိအေမ ခြင့္မေတာင္းမိတာ ေတာင္းပန္ပါတယ္” ဟုမ်က္ရည္မ်ားျဖင့္ေျပာခ်ိန္မွာေတာ့ အေမအရြယ္ အေမအုိတစ္ေယာက္အေပၚ သူ႕ရဲ႕အတၱနဲ႕ပရ ခြဲျခားျခင္းမရွိပဲ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့လုပ္ရပ္အတြက္ သူရွက္သြားခဲ့ျပီး ေနာင္တရသြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဒီျဖစ္ရပ္ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ေရအုိးစင္ေလးလည္းေပ်ာက္ သူ႕ရင္ထဲက အလွဴတစ္ခုအတြက္ ေဒါမနႆျဖစ္ရျခင္းမ်ားကုိ ေနာင္တတရားေတြနဲ႕ရွင္းထုတ္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္..။


ေက်ာ္ဦး (28.11.2012)

က်ေနာ့္ျမိဳ႕ေလးကုိျဖတ္သန္းၾကည့္ျခင္း

စိတၱဇဆန္တဲ့ အေတြးေတြးကုိသတ္
အတၱလမ္းေတြကူးျဖတ္ေနရတာ
ေျခဖဝါးေတြ က်ိန္းစပ္ေနခဲ့ျပီ
နီယြန္ျမိဳ႕ျပမီးေတြက မႈန္ကုပ္ကုပ္နဲ႕
အားငယ္ေနရွာတဲ့ က်ေနာ့္ျမိဳ႕ေလးမွာေပါ့

ပလက္ေဖာင္းကုိ အမွီသဟဲျပဳ
ကားတဝီဝီျဖတ္ေနတဲ့ လမ္းနံေဘး
စီတန္းေနရွာတဲ့ ဘဝရဲ႕ေန႕ျပန္တုိးစားသူေတြ
ကားဟြန္းသံ နဲ႕ ဝီစီသံ လွ်ံထြက္ေနတဲ့
ထုံထုိင္းေနတဲ့ ျမိဳ႕ရဲ႕အနံ႕အသက္က
လတ္ဆတ္စြာ ၾကိဳဆုိေနမလား

သူတစ္လူ ငါတစ္မင္းနဲ႕ ခင္းက်င္းထားတဲ့
အလင္းေရာင္မရေသးတဲ့ ဘဝေတြ
ေနဝင္မုိးခ်ဳပ္ တစ္ကုပ္ကုပ္နဲ႕ အလုပ္ေတြလုပ္
ဆုိင္ကယ္ေတြ ေသေနတဲ့ လမ္းေတြရွိရာ
လူ႕မလုိင္ေတြကုိ စက္ဆုပ္ေနတဲ့ျမိဳ႕
ညိွဳးငယ္ေနရွာတဲ့ သူ႕အလွအပေအာက္မွာ
အႆျပာေပ်ာက္တဲ့ သားေကာင္ေတြ ငုိညဥ္းေနရဲ႕

ဒီျမိဳ႕ရဲ႕လမ္းေပၚမွာ အျဖဴအစိမ္းေတြ
ျငိမ္းခ်မ္းေရးရေအာင္ လွပခဲ့ဖူးတယ္
ေဘးမသန္း ေအးခ်မ္းရေအာင္
အဝါေရာင္လမ္းေတြ ရွိခဲ့ဖူးတယ္
အကြက္က်စီစဥ္တဲ့ အနာဂါတ္အတြက္
လူငယ္တစ္ခ်ဳိ႕ ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ၾကိမ္
စိန္ေခၚခဲ့ၾကဖူးတယ္
နားလည္ရခက္တဲ့ ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕အတြက္
ကံေတာ္ကုန္လုိ႕ ငါ့ျမိဳ႕ေလး ေသဆုံးေပးရဘူးတယ္

အခုေတာ့ ငုိသံတစ္ခ်ဳိ႕တစ္ဝက္အတြက္
အလားအလာ ေကာင္းေစဖုိ႕
ဒီျမိဳ႕ေလးက ေတာင္းဆုျပဳေနခဲ့ပါတယ္..။

ေက်ာ္ဦး (3.11.2012)

ႏုတ္ဆက္ေတး

ရြက္မပါပဲ လႊင့္ခဲ့ပါျပီ
ဘယ္ေသာင္နဲ႕ဘယ္ကမ္းကပ္ကပ္
ဂ်စ္ပစီတစ္ေယာက္ရဲ႕ ႏွလုံးခုန္သံက
အရမ္းကုိ ေဖ်ာ့ေတာ့ေတာ့ႏုိင္တယ္
အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္ အသက္ရႈမဝခဲ့ပါဘူး

ခံစားခ်က္ေတြကမ်ား ခလုပ္တုိက္မိသလား
ရုိးသားစြာ ခ်စ္မိခဲ့တာ ေသခ်ာတယ္
လြတ္ေျမာက္ရာကုိ မေရာက္ခင္
တစ္ဖက္သတ္ဆန္ျခင္းရဲ႕အရသာ
ခါးသီးစရာမဟုတ္ေပမယ့္ နာက်င္တယ္ကြယ္

မနက္ျဖန္ကုိ ရင္ဆုိင္ႏုိင္ဖုိ႕
ဒီေန႕ကုိ ေကၽြးေမြးျပဳစုခဲ့ေပမယ့္
ကံရဲ႕ေစစားရာမွာ ေနသားတက်
အားအင္ေတြႏုတ္ယူခံရတဲ့ နတ္ဆုိးတစ္ေကာင္
အသက္ရွင္ဖုိ႕ အေၾကာင္းေလးပါးခၽြတ္ယြင္းခဲ့ပါျပီ....

ပိတ္ပင္ထားတဲ့ တရားေတြကုိခ်ဳိးဖ်က္
ဘဝခက္ခက္ေတြကုိ အားေပးခဲ့တဲ့ေကာင္
ေအာင္ျမင္သူေတြအတြက္ ပီတိတရား
ၾကိဳးစားေနသူအတြက္ ခြန္အား
လုိသေလာက္ေပးခ်င္ခဲ့တဲ့ေကာင္
ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုမွာ ရွင္သန္ခဲ့ဘူးတယ္ေလ

လတ္တေလာ အေျခအေနမွာေတာ့
ကုိယ့္ဆူးၾကိဳးကုိ ကုိယ္တုိင္ခ်ည္ေႏွာင္
ကုိယ္လက္နဲ႕ကုိယ္သတ္ ကုိယ့္အတတ္ကုိယ္စူး
ဒုကၡေတြကုိ လက္သင့္ခံႏုိင္ခဲေပမယ့္
ဒုကၡဒဏ္မခံႏုိင္ ယုိင္လုယုိင္ထုိးျဖစ္ေနခဲ့ရတယ္

အစြန္းမလြတ္ခဲ့လုိ႕
အျငိတစ္ခ်က္မွာ အသက္ပါသြားခဲ့ျပီ....
ေရႊေရာင္ေတာက္ပတဲ့ ညေနခင္းေရ
မင္းကငါ့အတြက္ေတာ့ မလင္းလက္ႏုိင္ေတာ့ဘူး
ဒီေန႕ေသမင္းနဲ႕ စစ္ခင္းရတာ ႏွစ္ၾကိမ္တိတိပါပဲ..

ကုိေခ်ာရဲ႕ အတုေတြ...
လက္မရြံ႕ၾကီးရဲ႕ လက္ေမာင္းေသြး
ေရႊဘုန္းလူရဲ႕ ရစ္သမ္ေတြ
အျမင့္ပ်ံငွက္တစ္ေကာင္ရဲ႕ စင္သီယာ
ခင္ဗ်ားတုိ႕ေစာင့္ေနပါ......
ကဗ်ာေတြရြတ္ဖုိ လာခဲ့ေတာ့မယ္ေလ

ဗင္းဆင့္ရဲ႕ စုတ္ေၾကာင္းတစ္ခ်က္
ကက္ဘ္ရဲ႕ ဂစ္တာတစ္လက္
လုိအပ္ေနခဲ့ျပီေလ...။

ေက်ာ္ဦး (7.11.2012)

ဟုတ္သည္ (သုိ႕ေသာ္) မဟုတ္ပါ

မဟုတ္ဘူး....
ဒါေတြက မဟုတ္ဘူး....

ျငိမ္ခ်မ္းခဲ့ဖူးတာေတြရယ္
ေသြးစြန္းလမ္းေတြရယ္
အက်ည္းတန္ခံရတဲ့ ျမိဳ႕ရယ္
ေဖာက္ထြင္းခံ ေျမကမာၻရယ္
ဒါေတြက မဟုတ္ဘူးတဲ့လား

ကမာၻၾကီး ပူေႏြးမႈေတြကုိေဆြးေႏြး
ၾကယ္ေတြက လက္ျပႏုတ္ဆက္
တစ္ပြင့္ျပီးတစ္ပြင့္ ေၾကြသြားလုိက္ၾကတာ
ၾကယ္ေတြက ကဗ်ာေတြေရး
ၾကယ္ေတြက သီခ်င္းေတြဆုိ
ၾကယ္ေတြက ႏုိင္ငံေရးကုိစိတ္ပူ
ၾကယ္ေတြက မ်က္ရည္မဆယ္ႏုိင္ျဖစ္
ဒါေတြက မဟုတ္ဘူးတဲ့လား

ကမာၻၾကီးရဲ႕ အမ်ားဆုံးေရျပင္အပုိင္းေတြ
ခန္းေျခာက္သထက္ ခန္းလာခဲ့
ကဗ်ာဆရာရဲ႕ ပုိက္ဆံအိပ္ပမာပဲ
ဒါ..မဟုတ္ဘူးတဲ့လား
မာယာေကာ့ဖ္စကီးလည္း မဟုတ္
ဘာေတာ့ဘရက္လည္း မဟုတ္
ဟုတ္ေနတဲ့ အမွန္တရားအတြက္ေတာ့
ဘာမွမဟုတ္တဲ့ ကဗ်ာေတြလမ္းေပၚထြက္ဖုိ႕အဆင္သင့္
အဲဒါကေရာ မဟုတ္ဘူးတဲ့လား

ေက်ာ္ဦး ( 17.11.2012)

ပစ္ စ လတ္ ခတ္

ပစ္စလတ္ခတ္ပဲ...
အလင္းေတြ လြတ္က်ကြဲ
အေမွာင္သန္း စခန္းသြားဖုိ႕
ဘယ္နည္းဘယ္ပုံ တစုံတခုကုိအမွီျပဳ
စက္သြားေတြ က်ဳိးခဲ့တဲ့ည

ပစ္စလတ္ခတ္ပဲ...
အေလ်ာ္ေတာင္းခံရတဲ့ မုိးရာသီ
အရည္ေပ်ာ္သြားတဲ့ ႏွင္းေတြအတြက္
ေလပူေတြတုိက္ေနတဲ့ အရပ္တစ္ခု
ျငိမ္းခ်မ္းျခင္း ေလညွင္းကုိ ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္

ပစ္စလတ္ခတ္ပဲ...
ၾကိတ္ရလြန္းလုိ႕ နာလာတဲ့အံသြားေတြ
က်ိန္းစပ္ေနတဲ့ မ်က္ရည္ေတြနဲ႕
ေျဖေလ်ာ့ထားရတဲ့ လက္သီးဆုပ္ေတြက
ေသြးတစ္စက္စက္က်လုိ႕ေနရဲ႕

ပစ္စလတ္ခတ္ပဲ...
ခပ္ညံ့ညံ့ ေကာ့ေတးတစ္ခြက္
ရနံမရွိတဲ့ ပန္းခင္းတစ္ခု
ေယာင္ခ်ာခ်ာ ေလွ်က္ေနတဲ့ လူငယ္တစ္သုိက္
ခပ္မုိက္မုိက္ စရုိက္ေတြနဲ႕ ေနရာ
ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ အလွေတြရွိခဲ့ဖူးတယ္

ပစ္စလတ္ခတ္ပဲ...
ျမိဳသိပ္မႈ တံခါးေတြကိုရုိက္ခ်ဳိး
ပြင့္လင္းရာသီတစ္ခုရဲ႕ အိပ္မက္
လတ္ဆတ္စြာ ပြင့္လန္းေစဖုိ႕
ပ်ဳိးတန္ပ်ဳိး ခ်ဳိးတန္ခ်ဳိးခဲ့ၾကျပီ

တကယ့္ကုိ.. ပစ္စလတ္ခတ္ပါပဲ...။

ေက်ာ္ဦး (9.11.2012)

ပုံသြင္းခံရေသာ သံေသသား

စနစ္တက်မရွိတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႕
လက္ျဖန္႔ခံမေတာင္းခဲ့ပါဘူးေလ
ကုိယ့္ရင္ကုိယ္တုိင္ခြဲ လြဲမွားျခင္းေတြနဲ႕
နဖူးစည္းမရွိတဲ့ မ႑ပ္တုိင္မွာ
ကုိယ့္ဇာတ္ကိုယ္မႏုိင္ပဲ “က”မိခဲ့ေပါ့

သူ႕ရင္ခုန္သံကုိ နားမလည္တဲ့အျဖစ္
ညစ္ႏြမ္းမႈ စည္းရဲ႕အျပင္ဘက္မွာ
အသက္ရႈၾကပ္လုိ႕ ေဇာတစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္က
မတ္မတ္ေတာင္ မရပ္ႏုိင္ေအာင္ျဖစ္ေနရဲ႕
အတၱတစ္ခ်ဳိ႕နဲ႕ ကုိယ့္ကုိ ရြံရွာစြာၾကည့္မိတယ္

အတိတ္ေခါက္ရုိးက်ဳိးကုိ အပူေပး
ေဆြးသမွ် လြမ္းသမွ်ေတြက ေဆာက္တည္ရာမဲ့
လက္နက္မပါတဲ့ ခံတပ္တစ္ခုသာရွိခဲ့တယ္
မ်က္ရည္ျမစ္ရဲ႕ အစျပဳျခင္းက မခံမရပ္ႏုိင္ေအာင္ပဲ
ခံစားခ်က္လြင္ျပင္ထဲက ငါ့ျမက္ခင္းတစ္ခင္း
 ဘယ္ေတာ့မွ မစိမ္းလန္းႏုိင္ဘူးတဲ့လားကြယ္..

လြင့္ေမ်ာေနခဲ့တဲ့ အလင္းႏွစ္တစ္ခု
ဆုံမွတ္နဲ႕ပန္းတုိင္ လွမ္းမကုိင္ႏုိင္ခဲ့ဘူး
မြန္းၾကပ္မႈအတိနဲ႕ စိတ္ခႏၶာ
ဗလာလက္နဲ႕ ခပ္ထန္ထန္မ်က္ဝန္း
ဒါက မင္းေပးတဲ့ ကူပြန္တစ္ခုလားကြယ္
ကုိယ့္အသက္နဲ႕ လက္ခံယူခဲ့ပါတယ္ကြယ္

ေနရဲ႕ပူျပင္းမႈက ခပ္ပါးပါး
လွ်ပ္တျပက္ တားထားခဲ့တဲ့
အသြားလွလွ ဥေပကၡာဓါးေအာက္မွာ
က်ေနာ္ ကုိယ္တစ္ျခမ္း ခုိးယူခံခဲ့ရပါျပီေလ

အဲဒီေကာင္မေလးကပဲ
သူ မခံစားတတ္တဲ့ ကဗ်ာ...
သူ မခံစားတတ္တဲ့ အခ်စ္...
သူ မယံုၾကည္တဲ့ ျမတ္ႏုိးမႈေတြကုိ
က်ေနာ့္ဆီက သိမ္းယူသြားခဲ့တယ္ဗ်ာ..။

ေက်ာ္ဦး (12.11.2012)

ျပ ႆ နာ လက္

ကုိယ္တုိင္လင္းမွ စာရင္းရွင္းမွာ အခုေတာ့မွိတ္တုပ္မွိတ္တုပ္
စြမ္းအင္ အရင္းအျမစ္ေတြက ျပတ္လုလု စဲလုလုျဖစ္ရ
တာတမံတုပ္လုိ႕မႏုိင္ စိတ္တံခါးကုိဖြင့္ခ်လုိ႕
သြဲ႕သြဲ႕ညင္းတဲ့ ေလေအးတစ္ခ်ဳိ႕ကုိ ရႈရႈိက္
အမုိက္တုိက္ၾကီးကုိ ကိုယ့္သေဘာနဲ႕ကုိယ္ဖြင့္လွစ္
ပရိတ္သတ္က တစ္မိနစ္ကုိ ၾကိမ္ႏႈန္းအသေခၤ်
လက္ရွိစိတ္အေျခအေနက ရူးႏွမ္းႏွမ္းျဖစ္ေနတယ္

ကုိယ့္အနာဂါတ္နဲ႕ကုိယ္ စစ္ျဖစ္ေနတဲ့အထဲ
ျဂိဳလ္စီးျဂိဳလ္နင္း အေၾကာင္းေတြ မေျပာနဲ႕
သူမ်ားေတြ အဂၤါျဂိဳလ္ေပၚေနဖုိ႕ စီစဥ္ေနျပီ
ဒိဌိ ကြန္နက္ရွင္က မက်ႏုိင္ေသးေတာ့
စမ္းတဝါးဝါးနဲ႕ ထမ္းသြားခဲ့တာ ဘာမွန္းမသိ
ျပႆနာေပါင္းက ေသာင္းေျခာက္ေထာင္နဲ႕တစ္
ကုိယ့္ျပႆနာတစ္ခု ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ကုိအငွားယူ
ေလာကရဲ႕ ဓါးခုတ္ရာကုိ လက္ဝင္လွ်ိဳၾကည့္ရတာ အရသာ

တရႈိက္မက္မက္ ဆက္သြယ္ခဲ့တဲ့ လြပ္လပ္ေရး
လမ္းေလွ်ာက္သြားတဲ့ လြပ္လပ္ေရး
ျငိမ္းခ်မ္းေနတဲ့ လြပ္လပ္ေရး ငုိညဥ္းေနတဲ့လြပ္လပ္ေရး
ဖခင္မဲ့ခဲ့လြပ္လပ္ေရး ေလာကရဲ႕လြပ္လပ္ေရး
အဓိကအေျခခံက ငါ့လြပ္လပ္ေရးမ်ားလား

ကားပ်က္တစ္စီးရဲ႕ ယုိယြင္းမႈလုိပဲ
ေခတ္ရဲ႕ ေအာ္ညဥ္းသံ ေပါင္းစုံနဲ႕ ယိမ္းလုိ႕ယုိင္လုိ႕
လွ်ပ္စစ္ရဲ႕ မ်က္ႏွာလုိက္စီးဆင္းမႈနဲ႕အတူ
ျမိဳ႕ၾကီးေတြရဲ႕ စိတ္ေတြက မည္းလုိ႕ေမွာင္လုိ႕
လမ္းေတြက ကားေတြနဲ႕မိတ္ပ်က္ မေခၚႏုိင္မေျပာႏုိင္ၾက
လူ႕စိတ္နဲ႕လူ႕ကုိယ္ မကပ္ႏုိင္ေအာင္ပဲ ေတြးၾက ေငးၾက
ေအာ္... ဒီေန႔ေရာ မေနကလုိပဲလားေလလုိ႕...
က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္လည္း ေတြးလုိ႕ေငးလုိ႕......
ဓါးခုတ္ရာ လွ်ဳိတဲ့အဲဒီလက္ ဘယ္ေတာ့မ်ားျပတ္မလဲလုိ႕ေလ..။

ေက်ာ္ဦး ( 21.11.2012 )

တေန႕တာရဲ႕ပုံမွန္အစီအစဥ္

အလင္းေတြ ပ်ံလြင့္ေနတဲ့ေကာင္းကင္
ၾကယ္တစ္ခင္းက ညရဲ႕မ်က္ႏွာဖုံးတစ္ခုျဖစ္ေနရဲ႕
ရာသီေအးတစ္ခုရဲ႕ ျဖတ္သန္းမႈက
 အေတာင္မစုံတဲ့ အိပ္မက္ေတြနဲ႕
ညဥ့္ငွက္တစ္ခ်ဳိ႕ ငုိသံအက္ကြဲကြဲသာရွိခဲ့တယ္

ကုိယ့္မနက္ခင္းမွာ ကုိယ္သက္ျပင္းခ်
လစ္ဟာေနတဲ့ မနက္စာတုိင္းက ေစာင့္ၾကိဳ
အသက္တစ္ရက္ပုိၾကီးလုိ႕ တစ္ရက္မုိက္ခဲ့ျပီးျပီ
 ဒီေန႕အဖုိ႔ကေရာ အကုသုိလ္ေတြနဲ႕စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္
 ေလာဘေတြနဲ႕ လည္ပတ္ရတာ ေမာလွေရာေပါ့

ဝါသနာနဲ႕ဘဝက ထပ္တူမက်ႏုိင္
ကုိယ့္ကုိ ေနလည္ခင္းက စားသုံးသြားျပန္ေပါ့
အလည္အပတ္ေရာက္ခဲ့တဲ့ စိတ္ကူးတစ္ခ်ဳိ႕
ပတ္ဝန္းက်င္က ေရာင္စုံေတြၾကားမွာ
 ေအးစက္စက္ လက္ဘက္ရည္တစ္ခြက္ လက္ၾကားညွပ္ထားတဲ့ ေဆးေပါ့လိပ္တုိ႕နဲ႕အတူ ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ျပန္ပါတယ္...

ညေနခင္းရဲ႕ ေညွာ္နံ႕သင္းသင္း ေလညွင္း
 အရသာခံလုိ႕ စားတဲ့ အထမ္းဆုိင္
ကမ္းလက္ႏွစ္ဘက္လွမ္းတဲ့ ဘီယာမေလးေတြ
တည့္တည့္မတ္မတ္ ေက်ာ္ျဖတ္
အလင္းဆုိင္ရဲ႕ ညိွဳ႕ယူေခၚသံ နားဆင္
 ေသာကနဲ႕ေဒါသေတြ စုေပါင္းဆုံရာ အရပ္
 ေခၽြးနံ႕နဲ႕ယမကာအနံ႕ သဘာဝအတုိင္း ထြက္ေနေလရဲ႕

 ညရဲ႕နတ္မိမယ္ တစ္ခ်ဳိ႕က ေဖ်ာ္ေျဖေရးဇာတ္အတြက္
သူႏုိင္ကုိယ္ႏုိင္ အျပိဳင္ၾကဲလုိ႕ သရုပ္ေဆာင္ေနၾကရဲ႕
လဲက်သူ ထူမေပးႏုိင္ အစာမေကၽြးႏုိင္တဲ့
ညကေတာ့ ခပ္တည္တည္နဲ႕ လက္ပုိက္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္
တေန႔တာ အစီအစဥ္ေတြက ပုံမွန္လည္ပတ္ ၾကံဳေတြ႕မႈက
လက္ဘက္ရည္ အရက္နဲ႕ ဇာတ္ပြဲ
အဲဒီလုိ စိတ္ပ်က္စရာေတြနဲ႕ပဲ အသက္တစ္ရက္ၾကီးခဲ့ ျပန္ျပီေပါ့ေလ...။

 ေက်ာ္ဦး (15.11.2012)

လူသားဆန္ေသာမ်က္ရည္ ရရွိသြားေသာ ေကာင္မေလးအေၾကာင္း

                           ညေနခင္းတစ္ခု အလင္းေရာင္ေလးမွ်တေနသည္။ အရပ္သည္ကား လူစည္ကားရာအရပ္ အခ်ိန္ကေတာ့ ညီအစ္ကုိေရာ ညီအစ္မေရာ ထင္ထင္ရွားရွား သိသည္အခ်ိန္။ “ ျဖန္း ” ဟုခုန္ေပါက္ကာထြက္လာေသာအသံႏွင့္ ေဒါသျဖင့္ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနေသာ အသံခပ္စြာစြာတစ္ခု။ ေသာင္းေျခာက္ေထာင္မ်က္လုံးေတြက အျဖစ္အပ်က္ေနာက္ကုိလုိက္ၾကည့္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကုိ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က ပါးရုိက္ျပီးသကာလ လက္ညိဳးထုိးကာ ရန္ေတြ႕ေနျခင္း။ ခပ္ႏြမ္းႏြမ္း အဝတ္အစား သန္႕သန္႔ျပန္႕ျပန္႕ရုပ္ရည္ အားငယ္မႈေတြ ျပြမ္းတီးေနတဲ့မ်က္ဝန္းႏွင့္ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္ ေကာင္မေလးက အသားခပ္လတ္လတ္ လွသည္ဟုမဆုိသာေသာ္လည္း ေျပျပစ္ေသာအဆင္း ရွိသည္ကုိ ျငင္းမရေသာရုပ္ရည္ရွိ မ်က္ဝန္းမွာေတာ့ ေဒါသေတြသင့္ေနေလရဲ႕....။


                         သူဒီေန႕ ေျခေထာက္ရဲ႕ဦးတည္ရာေလွ်ာက္လာရင္းနဲ႕ ေန႕တြက္မမွန္တဲ့အလုပ္အေၾကာင္း က်န္မာေရးမေကာင္းတဲ့ မိခင္အေၾကာင္း စဥ္းစားလာခဲ့တယ္။ ကားမွတ္တုိင္တစ္ခုရဲ႕ ထုိင္ခုံတစ္လုံးမွာ ထုိင္ေနမိတယ္။ သူ႕ရဲ႕မ်က္ႏွာဦးတည္ရာတည့္တည့္ လမ္းရဲ႕တစ္ဖက္ကမ္း အထပ္ျမင့္တုိက္ေလွကားတစ္ခုေပၚက ဆင္လာတဲ့ လဝန္းေလးတစ္စင္းကုိ ေတြ႕လုိက္ရတယ္။ သူအံ့ၾသစြာနဲ႕ပဲ ေငးၾကည့္ေနရင္း တစ္ဖက္ကမ္းကူးလာတဲ့ လဝန္းေလးကနီးသထက္နီးလာခဲ့တယ္။ လဝန္းေလးက သူ႕ကုိသတိမထားမိေအာင္ သူ႕ရဲ႕ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းဦးထုပ္ကုိ အကာအကြယ္ျပဳ မ်က္ႏွာကသုိဏ္းခုိးျပီးရႈေနခဲ့ေလရဲ႕။


                          ေနာက္ေန႕ေတြမွာလဲ သူအဲဒီကားမွတ္တုိင္ေလးကုိ ဝတၱရားတစ္ခုလုိေရာက္ေနခဲ့တယ္။ တစ္ေန႕ေတာ့ သူထုိင္ေငးေနရာကုိ လဝန္းေလးက ဆုိက္ဆုိက္ျမိဳက္ျမိဳက္ေရာက္လာခဲ့တယ္။ “ နင္ဘာလုိ႕ငါ့ေနာက္လုိက္ေနတာလဲ ” သူမႏုတ္ဖ်ားကေနထြက္က်လာတဲ့ စကားသံေလးကုိ သူခ်ဳိျမိန္စြာနားေထာင္ရင္းနဲ႕ ျပန္မေျပာႏုိင္ခဲ့ဘူးေလ။ သူမထံမွ “နင့္ကုိေမးေနတာ နင္နားမၾကားဘူးလား “အ”ေနလား” ဟုေမးသံၾကားခ်ိန္မွာေတာ့ ေခါင္းကုိငုံ႕လုိ႕ ရွက္ရြံ႕စြာနဲ႕ သူေရွာင္ေျပးဖုိ႕ ၾကိဳးစားလွည့္အထြက္ သူမရဲ႕ ေျခေထာက္လွလွေလးကုိ သူ႕ရဲ႕ ရြံ႕ဗြက္ေပေနတဲ့ ဆင္ၾကယ္ဖိနပ္ရဲ႕ နင္းမိသြားခဲ့တယ္။ သူေ တာင္းပန္ရန္ေမာ့အၾကည့္ သူမရဲ႕လက္ဖဝါးႏုက သူရဲ႕ေနေလာင္ဒဏ္ရာရ ပါးတစ္ဖက္ကုိ ပူခနဲျဖစ္ေစခဲ့ျပီး ရြံ႕မုန္းစြာနဲ႕ ေဒါသျဖစ္ေနတဲ့ သူမရဲ႕မ်က္ဝန္းကုိေတြ႕လုိက္ရျပီေလ။ ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ ထူးဆန္းတယ္ဆုိတဲ့ အၾကည့္ေအာက္ သူမရွက္ရြံ႕စြာနဲ႕တစ္ဖက္လမ္းကုိ ေျပးအထြက္ သူမကုိ တြန္းထုတ္လုိက္သလုိျဖစ္ျပီး အေဝးကုိလြင့္စင္က်သြားခ်ိန္ တစ္ျပိဳင္နက္ အသံခပ္က်ယ္က်ယ္တစ္ခုကုိ နားမွာၾကားလုိက္ရတယ္ေလ။


                          “ ကားတုိက္ျပီ ” ဆုိတဲ့အသံကုိၾကားလုိက္ရျပီး ေသြးအုိင္ထဲမွာ သူ႕ကုိျမင္လုိက္ရခ်ိန္မွာပဲ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ စကားသံေၾကာင့္ သူမရဲ႕စာနာမႈမ်က္ရည္ေတြ က်ဆင္းလာခဲ့ပါတယ္။ “ ကၽြန္မတုိ႕လမ္းထဲက စကားမေျပာတတ္တဲ့ အ“အ”ေလးပါ သူ႕အေမေတာ့ ရင္က်ဳိးပါျပီ ” အဲဒီစကားသံေလးရဲ႕ေနာက္မွာ ေတာ့ လူသားဆန္တဲ့မ်က္ရည္ေတြ သူမရရွိခဲ့ပါတယ္ေလ။


 ေက်ာ္ဦး (16.11.2012)