ဂဏန္းနဲ႕ေဆာ့ကစားသူမ်ား

ေတာင္က်ေခ်ာင္းေရကဲ့သုိ အရွိန္အဟုန္ျဖင့္စီးဆင္း
လြပ္လပ္ျခင္းေတြနဲ႕ ႏွင္ခဲ့တဲ့ ခရီးျပင္း
မာမာထန္ထန္နဲ႕ ေမွ်ာလုိ႕လာလုိက္တာ
ကုိယ့္ရွဴးကုိယ္ပတ္ တဲ့အထိ
အခုေတာ့ ေခတ္က်န္ခဲ့တာလား ေခတ္ေနာက္လုိက္တာလား
ခါးခါးသီးသီးျငင္းလုိ႕ ေရာက္တဲ့အရပ္မွာေနခဲ့ပါတယ္
ရန္သူတစ္အုပ္နဲ႕ ဝပ္က်င္းမွန္းေတာ့ မသိခဲ့ဘူး
ေလွေမ်ာလုိ႕ေလွနဲ႕ပဲ လုိက္ခဲ့ၾကတာပဲ
လူေမ်ာေလေတာ့ ဘာနဲ႕လုိက္ဖုိ႕စဥ္းစား
ဓါတ္ဆီနဲ႕မီးျခစ္ မအပ္စပ္ေပမယ့္ လုိက္ဖက္မႈရွိတယ္
ပဲပင္ေပါက္နဲ႕ပဲျပား ၾကာၾကာဝါးေနေပမယ့္ ခါးမွန္းေတာ့သတိမရေတာ့ဘူး
ဆိတ္ဆိတ္ေနၾကလ်က္ ဝမ္းတထြာအေရး လုံးပမ္းလုိက္ၾက
မမိႏုိင္တဲ့ငါးေတြကုိ စိတ္ကူးနဲ႕ဖမ္းေနၾကေပါ့
လြတ္တဲ့ငါးကၾကီး ဂဏန္းႏွစ္လုံးအာရုံဖမ္းစမ္း
ဘုရားလည္းမေနအား ဘုန္းၾကီးလည္းမေနအား
တုိ႕လူမ်ဳိးမ်ား ကစားစရာရွားလုိ႕ ဂဏန္းနဲ႕ကစားၾက
ဂဏန္းညွပ္မွ “အမိ”တ ဘဝ ဘဝလုိ႕ရြတ္ၾက
ေသာကေတြမ်ားရတဲ့ ဒီအားတုိင္းကစားတဲ့အားကစား
ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ အနားရၾကမယ္မသိ
အိမ္ကြဲ လူကြဲ ဘဝေတြကြဲ အသုိက္မျမဲလုိ႕ေနေပမယ့္
ဒါကမွ လူရာဝင္သလုိ အပ်ဳိအအုိအကုိေတြ
ဇီးကြက္စီပြားေရးစနစ္ထြန္းကားလာ ဖာသိဖာသာေနၾက
ဒီေန႕ကေတာ့ ပူးလုိက္ ေပါင္းလုိက္ ခြလုိက္နဲ႕ စိတ္ပ်က္စရာေန႕ပဲေလ..။

ေက်ာ္ဦး (လႈိင္)

က်ေနာ္မပုိင္ခဲ့ေသာ ပစၥည္းစာရင္း

လြန္ခဲ့ေသာ အခ်ိန္ပုိင္းမ်ားမွတဆင့္
လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္မ်ားဆီသုိ႕....
မုိးေသာက္ယံလြမ္းခ်င္းတစ္ခု
မညွာမတာေတြးရင္း ေရးခဲ့မိတယ္

ကုိယ့္ေဘးက ရဲေဘာ္ရဲဘက္
ေဘာပင္နဲ႕စာရြက္က ကုိယ့္ကုိရန္လုပ္ေနခဲ့

ကုိယ္ျမတ္ႏုိးတဲ့ ဂစ္တာတစ္လက္က
ကုိယ့္အတြက္ ၾကိဳးေတြ အဆင္သင့္ျပတ္ေပးေနခဲ့

အစီခံမရွိေတာ့တဲ့ စီးကရက္တစ္လိပ္က
သူ႕ကုိယ္သူမီးရႈိ႕ရင္းနဲ႕ ကုိယ့္အတြက္
တစ္ပုိင္းတစ္စ ငုိခ်င္းေတြခ်ေနရဲ႕

ကုိယ္ရဲ႕ကုိယ္တြင္းက သက္ျပင္းတစ္ခ်ဳ္႕
အရွိန္ခပ္ျပင္းျပင္းနဲ႕ စီးဆင္းသြားခ်ိန္
ကုိယ့္ရဲ႕မပုိင္ဆုိင္တဲ့ ေလတစ္ခ်ဳိ႕ကုိ ဖမ္းေနခဲ့တယ္

မနက္ခင္းရဲ႕ ႏုိးထမႈနဲ႕ျပန္ဆန္းစစ္ေတာ့
ကုိင္တြယ္မႈကုိ ေစခုိင္းစရာ လက္ႏွစ္ဖက္
ကုိယ္မၾကိဳက္တဲ့အရာေတြ အနားကခြာဖုိ႕ ေျခႏွစ္ဖက္
ကုိယ့္ရဲ႕စိတ္ခံစားမႈေတြ အတြက္
တစ္ေန႕ကုိ အၾကိမ္တစ္သိန္းေက်ာ္ခုန္ေနတဲ့
ပင္ပန္းေနတဲ့ ႏွလုံးသားတစ္ခု
ေခါင္းအစေျခအဆုံး တစ္ကုိယ္လုံးအတြက္
ပညတ္နာမ တစ္ခုရယ္....

တကယ့္ေတာ့....
အဲဒါေတြက ကုိယ့္ကုိ ဂ်စ္ကန္ကန္လုပ္ေနခဲ့တယ္..။

ေက်ာ္ဦး (လႈိင္)

က်ေနာ္ ငုိေနပါတယ္

က်ေနာ္ငုိေနတယ္..
ဒဏ္ရာရေနတဲ့ ကမာၻၾကီးအတြက္
က်ေနာ္နဲ႕ ထပ္တူစီးေမ်ာရင္းေပါ့

က်ေနာ္ငုိေနတယ္..
က်ေနာ့္လက္က က်ကြဲေတာ့မယ့္ ကဗ်ာအတြက္
ႏုတ္ဆက္လက္ျပဖုိ႕ ၾကိဳးစားရင္းေပါ့

က်ေနာ္ငုိေနတယ္...
ပုိင္ဆုိင္ခြင့္မရွိတဲ့ ဆံႏြယ္ေလးအတြက္
ဆံျခည္တစ္မွ်င္မေလ်ာ့ခဲ့ပါဘူး
 
က်ေနာ္ငုိေနတယ္....
သိပ္ၾကားခ်င္တဲ့ ေခၚသံေလးအတြက္
ႏွေျမာတသစြာနဲ႕ပါပဲ

က်ေနာ္ငုိေနတာ.....
အပ္တစ္ေထာက္စာ အေရျပားေလးအတြက္
ကုိယ့္စိတ္နဲ႕ကုိယ္ တရားလက္လြတ္ပါပဲ

အဆုံးသတ္ ငုိခဲ့ပါတယ္
ခက္ခဲလွတဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြအတြက္
ေျပးမထြက္ခ်င္တဲ့ လမ္းေပၚကေန
နာၾကည္းမႈကင္းစြာနဲ႕ အပုိင္ေပးလုိက္ရတဲ့ အရာေတြအတြက္
က်ေနာ္ ငုိေနပါတယ္ေလ...။

ေက်ာ္ဦး (လႈိင္)

ညတစ္ခုရဲ႕သရုပ္ေဖာ္ေတး

အလင္းေရာင္စတင္က်ေရာက္တဲ့ အခန္းတြင္း
တစ္ခစ္ခစ္ရယ္သံနဲ႕ ကေလးမ စင္သီယာ
သူ႕လက္ထဲက ေငြတစ္ခ်ဳိ႕က ေသြးသံရဲဲရဲ
မ်က္ႏွာမႊဲမျဖစ္ေစခ်င္လုိ႕ မ်က္ႏွာလြဲျပီးခဲမပစ္ရက္ခဲ့
ခံယူခ်က္ တစ္ခ်ဳိ႕ကုိေမးၾကည့္ေတာ့ေလ
အဲဒီစင္သီယာကပဲ.....
အေသြးအသားေစ်းေတြ ေကာင္းေနတယ္တဲ့
အဲဒီစင္သီယာကပဲ.....
ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြ ေကာင္းေနတယ္တဲ့
အဲဒီစင္သီယာကပဲ.....
မိသားစုကုိ ထမ္းပုိးထားရတယ္တဲ့
ငါျမင္လုိက္ရတယ္ စင္သီယာ..
မင္းႏွလုံးသားဆီက ဒဏ္ရာနက္ေတြ
ေရာင္းစားလုိက္ရတဲ့ ႏုပ်ဳိျခင္းေတြ
ဦးတည္ရာမဲ့သြားတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ
ဆုံးရႈံျခင္းမ်ားစြာနဲ႕ မင္းကုိေပါ့ စင္သီယာ..
ကုိယ္ခ်င္းစာပါတယ္ စင္သီယာေရ...
ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ မင္းရဲ႕ပူေလာင္မႈေတြကုိ
အနာေတြက ရင္တလွပ္လွပ္နဲ႕
မင္းကုိယ္မင္း စေတးရဦးမွာေပါ့ စင္သီယာ
ကံတရားက မ်က္ႏွာလႊဲခဲပစ္မလုပ္မယ့္အထိေပါ့..။

ေက်ာ္ဦး (လႈိင္)

အသက္ရွဴမဝတဲ့ကဗ်ာ

ေစစားလြန္းတဲ့ ကံတရားက အရိပ္ေနေန အခက္ခ်ဳိးခ်ဳိး
ေလာဘပေဒသာပင္ၾကီးက သားေရေပၚအိပ္သားေရနားစား
မေက်နပ္မႈေတြ ျငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႕ပဲ ဆႏၵျပ
ေလထဲပစ္တဲ့ခဲကလည္း ပလုံခနဲထျမည္လုိ႕ျမည္
ခံစားခ်က္ေတြက ျမိဳ႕ပတ္ရထားတစ္ပတ္ လက္မွတ္မပါပဲစီး
အိပ္မက္ေတြက တေရးႏုိးလုိ႕ လမ္းထေလွ်ာက္
ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြက ဆင္စီးလုိ႕ျမင္းရံေနတယ္
လူငယ္ေတြက အဆီစားလုိ႕အသားျဖစ္မထြန္း
သစၥာတရားဆုိတာက ဘာက်က္က်က္စားတဲ့ေခတ္
ရာသီဥတုက အနတၱတရားကုိအပုိင္စားယူထားခဲ့
အလင္းေရာင္ေတြက ေန႕ျမင္ညေပ်ာက္
ဝါဒေတြက သဘာဝနဲ႕ အတုိက္အခံလုပ္
ကတၱရာလမ္းေတြက ဆီမထည့္တဲ့ တံခါးလုိေအာ္
အဲဒါ အသက္ရွဴလမ္းေၾကာင္း ပုိးေကာင္ဝင္ေနတဲ့အရပ္ေပါ့ဗ်ာ..။

ေက်ာ္ဦး (လႈိင္)

ႏွင္းဝွက္တဲ့ေဆာင္း

အိပ္မက္ဆုိးရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြက
အရွိန္အဟုန္ ခပ္ျပင္းျပင္းအတိတ္ေတြနဲ႕
ႏွလုံးသားတစ္ခုဆီ တသြင္သြင္စီးေနခဲ့
ဒီဇင္ဘာ နိမိတ္ဆုိးေတြက
မကာရ ရဲ႕ ရာသီစာတဲ့လား ညီမေလးႏွင္းေရ

မ်က္စိတစ္မိွတ္ဆုိတဲ့ ကာလေလးတစ္ခု
လူတစ္ခ်ဳိ႕ကုိ မ်က္ကြယ္ျပဳျပီးေတာ့
ျဖဴစင္မႈေတြကုိ စားသုံးခဲ့ၾကဖူးတယ္ေလ
ညီမေလးႏွင္းေရ......
အဲဒီအပ်ဳိေဖာ္ဝင္စ ေဆာင္းကျပည့္စုံေနခဲ့ေပါ့

အဲဒီေန႕က မုိးေတြရြာတယ္ ညီမေလးႏွင္းေရ
ေဆာင္းရဲ႕သခင္ ႏွင္းေတြေပ်ာက္ခဲ့ျခင္းေနာက္
အေရာင္မြဲေနတဲ့ မ်က္နက္ဝန္းနဲ႕
တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ့ ျဖဴစြတ္စြတ္ႏုတ္ခမ္း
ဘုရားသခင္ရဲ႕ မတရားမႈေအာက္မွာ
ႏုတ္ဆက္စကားေတြ ဆုိခ်င္သတဲ့လားကြယ္

ဟုတ္တယ္ ညီမေလးႏွင္းေရ...
ဒီႏွစ္ေဆာင္းလည္း မုိးသက္မုန္တုိင္းက်ခဲ့ေပါ့
အလြမ္းေတြ စီတန္းလုိ႕ေနရာယူေပမယ့္
က်န္ေနတဲ့ အသက္ဓါတ္ေလးအတြက္
ဆက္လက္ရွင္သန္ေနရဦးမယ္ေလ
ဒါေပမယ့္.. ညီမေလးႏွင္းရယ္
ဒီေဆာင္းက မုဆုိးဖုိဆန္လြန္းေနတယ္ကြယ္

ညီမေလးႏွင္းေရ...
ေအးစက္စက္ ထုံက်င္က်င္ အမွတ္တရေတြနဲ႕
ကုိယ့္ရဲ႕ေဆာင္းတြင္းက ေခတ္ပ်က္ေနခဲ့ေပါ့
အဲဒီေဆာင္းမွာ.. ရင္ေငြ႕ေႏြးေႏြးမရွိေတာ့ဘူး
ထုိင္ေနက် ခုံတန္းေလး မရွိေတာ့ဘူူး
အနမ္းတစ္ခုလြမ္းေနတဲ့ ဆံႏြယ္ေလးေတြ မရွိေတာ့ဘူး
သဝန္တုိခဲ့တဲ့ ကုိယ္သင္းနံ႕ေလး မရွိေတာ့ဘူး

တကယ္ေတာ့.. ညီမေလးႏွင္းေရ...
ကုိယ့္ေဆာင္းတြင္းမွာ ႏွင္းေပ်ာက္သြားတာ ၾကာပါျပီကြယ္...။

ေက်ာ္ဦး (လႈိင္)

အစိမ္းသက္သက္ စီးခ်င္းထုိးခံရျခင္း

ရင္ဘတ္ထဲက ထြက္က်လာတဲ့အနာက
က်ေနာ့္ကုိ ေသြးမထြက္ေပမယ့္ မ်က္ရည္မတိတ္ ေစခဲ့ပါဘူး
စပါးလုံးတစ္ေထာက္စာ ရင္ဘတ္အနာ တုိက္စားမႈက
ဘဝတစ္ခုလုံးကုိ ခ်ဳပ္ရုိးက်ဲက်ဲနဲ႕ အစိမ္းခ်ဳပ္ခ်ဳပ္လုိက္တယ္
ခ်ဳပ္ရုိးတစ္ခ်က္ျဖည္တုိင္း သုညတစ္လုံးစီထြက္က်လာခဲ့ေပါ့
စကားလုံးေတြကုိ ေစ်းမေကာင္းတဲ့ေခတ္မွာ
ေစ်းမဆစ္တတ္ေတာ့ တပန္းရႈံးတာက အယုံသြင္းခံရတယ္
ေသေလာက္ေအာင္လြမ္းေပမယ့္ လ်စ္လ်ဴရႈတဲ့ ၾကည္စားမႈက
သူမအတြက္ေတာ့ စိတ္ေက်နပ္စရာ ေကာင္းေနမွာေပါ့ေလ
ငါ့ရဲ႕ ကလီယုိပက္ထရာေလးေရ......
ငါ့ကုိ အဆိပ္ခပ္ျပင္းျပင္းတစ္ခြက္ စပ္ေပးစမ္းကြယ္
ငါလည္း တစ္ခါတစ္ေလ မုိက္မဲခဲ့ပါတယ္
အိပ္မက္ဆန္တဲ့ခံစားမႈေတြနဲ႕ အသက္ရွဴသံတီးတုိးနဲ႕
အသြားေျပာင္းျပန္ ဓါးတစ္လက္နဲ႕ ေအးစက္စက္အျပံဳး
တပ္မက္စရာ ရယ္သံခ်ဳိခ်ဳိနဲ႕ ႏွလုံသားကုိ ရစရာမရွိေအာင္မွ်ားေနခဲ့
စကားေတြနဲ႕ေတာ့ စစ္ထုိးမေနပါနဲ႕ေတာ့ေလ....
ကုိယ္တုိ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရးေလး အသက္ငင္ေနတာ သနားစရာကြယ္...။

ေက်ာ္ဦး (လႈိင္)