Thursday, January 3, 2013

အစိမ္းသက္သက္ စီးခ်င္းထုိးခံရျခင္း


ရင္ဘတ္ထဲက ထြက္က်လာတဲ့အနာက
က်ေနာ့္ကုိ ေသြးမထြက္ေပမယ့္ မ်က္ရည္မတိတ္ ေစခဲ့ပါဘူး
စပါးလုံးတစ္ေထာက္စာ ရင္ဘတ္အနာ တုိက္စားမႈက
ဘဝတစ္ခုလုံးကုိ ခ်ဳပ္ရုိးက်ဲက်ဲနဲ႕ အစိမ္းခ်ဳပ္ခ်ဳပ္လုိက္တယ္
ခ်ဳပ္ရုိးတစ္ခ်က္ျဖည္တုိင္း သုညတစ္လုံးစီထြက္က်လာခဲ့ေပါ့
စကားလုံးေတြကုိ ေစ်းမေကာင္းတဲ့ေခတ္မွာ
ေစ်းမဆစ္တတ္ေတာ့ တပန္းရႈံးတာက အယုံသြင္းခံရတယ္
ေသေလာက္ေအာင္လြမ္းေပမယ့္ လ်စ္လ်ဴရႈတဲ့ ၾကည္စားမႈက
သူမအတြက္ေတာ့ စိတ္ေက်နပ္စရာ ေကာင္းေနမွာေပါ့ေလ
ငါ့ရဲ႕ ကလီယုိပက္ထရာေလးေရ......
ငါ့ကုိ အဆိပ္ခပ္ျပင္းျပင္းတစ္ခြက္ စပ္ေပးစမ္းကြယ္
ငါလည္း တစ္ခါတစ္ေလ မုိက္မဲခဲ့ပါတယ္
အိပ္မက္ဆန္တဲ့ခံစားမႈေတြနဲ႕ အသက္ရွဴသံတီးတုိးနဲ႕
အသြားေျပာင္းျပန္ ဓါးတစ္လက္နဲ႕ ေအးစက္စက္အျပံဳး
တပ္မက္စရာ ရယ္သံခ်ဳိခ်ဳိနဲ႕ ႏွလုံသားကုိ ရစရာမရွိေအာင္မွ်ားေနခဲ့
စကားေတြနဲ႕ေတာ့ စစ္ထုိးမေနပါနဲ႕ေတာ့ေလ....
ကုိယ္တုိ႕ျငိမ္းခ်မ္းေရးေလး အသက္ငင္ေနတာ သနားစရာကြယ္...။

ေက်ာ္ဦး (လႈိင္)

No comments:

Post a Comment