ပုံသြင္းခံရေသာ သံေသသား

စနစ္တက်မရွိတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႕
လက္ျဖန္႔ခံမေတာင္းခဲ့ပါဘူးေလ
ကုိယ့္ရင္ကုိယ္တုိင္ခြဲ လြဲမွားျခင္းေတြနဲ႕
နဖူးစည္းမရွိတဲ့ မ႑ပ္တုိင္မွာ
ကုိယ့္ဇာတ္ကိုယ္မႏုိင္ပဲ “က”မိခဲ့ေပါ့

သူ႕ရင္ခုန္သံကုိ နားမလည္တဲ့အျဖစ္
ညစ္ႏြမ္းမႈ စည္းရဲ႕အျပင္ဘက္မွာ
အသက္ရႈၾကပ္လုိ႕ ေဇာတစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္က
မတ္မတ္ေတာင္ မရပ္ႏုိင္ေအာင္ျဖစ္ေနရဲ႕
အတၱတစ္ခ်ဳိ႕နဲ႕ ကုိယ့္ကုိ ရြံရွာစြာၾကည့္မိတယ္

အတိတ္ေခါက္ရုိးက်ဳိးကုိ အပူေပး
ေဆြးသမွ် လြမ္းသမွ်ေတြက ေဆာက္တည္ရာမဲ့
လက္နက္မပါတဲ့ ခံတပ္တစ္ခုသာရွိခဲ့တယ္
မ်က္ရည္ျမစ္ရဲ႕ အစျပဳျခင္းက မခံမရပ္ႏုိင္ေအာင္ပဲ
ခံစားခ်က္လြင္ျပင္ထဲက ငါ့ျမက္ခင္းတစ္ခင္း
 ဘယ္ေတာ့မွ မစိမ္းလန္းႏုိင္ဘူးတဲ့လားကြယ္..

လြင့္ေမ်ာေနခဲ့တဲ့ အလင္းႏွစ္တစ္ခု
ဆုံမွတ္နဲ႕ပန္းတုိင္ လွမ္းမကုိင္ႏုိင္ခဲ့ဘူး
မြန္းၾကပ္မႈအတိနဲ႕ စိတ္ခႏၶာ
ဗလာလက္နဲ႕ ခပ္ထန္ထန္မ်က္ဝန္း
ဒါက မင္းေပးတဲ့ ကူပြန္တစ္ခုလားကြယ္
ကုိယ့္အသက္နဲ႕ လက္ခံယူခဲ့ပါတယ္ကြယ္

ေနရဲ႕ပူျပင္းမႈက ခပ္ပါးပါး
လွ်ပ္တျပက္ တားထားခဲ့တဲ့
အသြားလွလွ ဥေပကၡာဓါးေအာက္မွာ
က်ေနာ္ ကုိယ္တစ္ျခမ္း ခုိးယူခံခဲ့ရပါျပီေလ

အဲဒီေကာင္မေလးကပဲ
သူ မခံစားတတ္တဲ့ ကဗ်ာ...
သူ မခံစားတတ္တဲ့ အခ်စ္...
သူ မယံုၾကည္တဲ့ ျမတ္ႏုိးမႈေတြကုိ
က်ေနာ့္ဆီက သိမ္းယူသြားခဲ့တယ္ဗ်ာ..။

ေက်ာ္ဦး (12.11.2012)