(၁)
မေန႔တေန႕ကလုိပါပဲ သူ႕ရင္ထဲကမေမ့ႏုိင္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြက က်န္ရွိေနဆဲပါေလ။ သူ႕နာမည္က ထြန္းေမာင္ အားလုံးကေတာ့ သူ႕ကုိ တေယာထြန္းေမာင္လုိ႕ ေခၚၾကတယ္။ သူတုိ႕ရပ္ကြက္ေလးမွာ တေယာထုိးတတ္သူဆုိလုိ႕ သူတစ္ေယာက္တည္းရွိတာကုိး..။ သူ႕အိမ္ဝုိင္းေလးရဲ႕အေရွ႕မွာ အရိပ္ေကာင္းေကာင္းရတဲ့ မန္က်ည္းပင္ၾကီးကုိ ရွိတယ္ေလ။ သူကကုမၸဏီတစ္ခုမွာ စာရင္းကုိင္အလုပ္လုပ္တယ္။ အလုပ္ပိတ္ရက္ေတြမွာ အိမ္ေရွ႕မန္က်ည္းပင္ေအာက္မွာ ကြပ္ပ်စ္ရုိက္ထားျပီး နားနားေနေန ထုိင္ေနတတ္တယ္။ တစ္ေန႕ေတာ့ သူစိတ္ကူးတစ္ခုရျပီး ေရအုိးစင္ေလးတစ္ခု ေဆာက္ျပီးေတာ့ သြားလာသူမ်ားအေမာေျပေသာက္ရန္ ေရျဖည့္ေပးခဲ့တယ္။ မနက္ရုံးသြားခါနီး ေရအုိးကုိ ေရအျပည့္ျဖည့္ ညေနရုံးဆင္းခ်ိန္ ေရအုိးကုိ ေရျဖည့္နဲ႕ သူ႕ရဲ႕ေန႕စဥ္လည္ပတ္မႈတစ္ခု တုိးလာခဲ့ပါတယ္။
(၂)
ရုံးပိတ္ရက္တစ္ေန႕ရဲ႕မနက္ခင္းမွာ သူႏုိးထလုိ႕ ေရပုံးထဲေရစစ္ခံျပီး ေရျဖည့္လ်က္ ေရအုိးစင္ဆီသုိ႕ေရာက္အလာမွာေတာ့ သူ႕ေရအုိးစင္ေလးမွာ ေရခြက္နဲ႕ေသာက္ေရအဖုံးေလးက မရွိေတာ့ေခ်။ သူအံ့ၾသစြာနဲ႕ အနီးအနားတစ္ဝုိက္မွာလွည့္ပတ္ရွာရင္းနဲ႕ မရွိေၾကာင္းသိေလမွ တစ္စုံတစ္ေယာက္ယူေဆာင္သြားတယ္ဆုိတာ သိလုိက္ရတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ ခ်က္ခ်င္း လမ္းထိပ္စတုိးဆုိင္သုိ႕သြားကာ ေသာက္ေရခြက္နဲ႕အဖုံးေလးေျပးဝယ္ျပီး သန္႕ရွင္းေဆးေၾကာကာ ေရျဖည့္ အဖုံးဖုံးလ်က္ ေရခြက္အားၾကိဳးျဖင့္ခ်ည္ရန္စိတ္ကူးရလုိက္ျပီး သံၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းကုိရွာကာ ခ်ည္ေနရင္းမွ “ ေအာ္တကယ္လုိ႕သာ ေရေသာက္မယ့္သူေတြ ဒီၾကိဳးခ်ည္ထားတဲ့ခြက္နဲ႕သာ ေသာက္ရမယ္ဆုိရင္ အဆင္မေျပႏုိင္ဘူး ေနာက္တစ္ခုက ဒါဟာ ကုိယ့္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ကုိယ္က်င့္တရားကုိ ေစာ္ကားေနသလုိ ျဖစ္ေနပါ့မယ္ ” ဟုေတြးလ်က္ သူၾကိဳးနဲ႕ခ်ည္ရန္စိတ္ကူးကုိ ဖ်က္ကာ နဂုိအတုိင္းထားလ်က္ ကြပ္ပ်စ္ေပၚတြင္ထုိင္ကာ အနားယူေနေတာ့တယ္။
(၃)
သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ အဘြားအုိတစ္ေယာက္ ေတာင္းတစ္ေတာင္းကုိ ေခါင္းေပၚတင္လ်က္ ေလွ်ာက္လာရင္း ေရအုိးစင္နားသုိ႕ေရာက္လာျပီး သူ႕ေတာင္းေလးကုိကြပ္ပ်စ္ေပၚတြင္ခ်ကာ ေရအုိးထဲမွေရကုိ အားရပါးရခပ္ေသာက္လ်က္ အေမာေျပသြားဟန္ျဖင့္ “ ေရအလွဴရွင္ေလး က်န္းမာခ်မ္းသာပါေစ ” ဟုဆုေတာင္းကာ ေတာင္းကုိေခါင္းေပၚတင္လ်က္ ခရီးဆက္သြားခ်ိန္မွာ သူ႕ရဲ႕ပီတိေတြက ေမာသမွ်ကုိေျပေလွ်ာ့သြားေစခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလုိနဲ႕ သူဆက္ျပီးထုိင္ေနစဥ္မွာပဲ လူလတ္ပုိင္း အမ်ဳိးသမီးႏွစ္ေယာက္ ထပ္ေရာက္ရွိလာျပီး တစ္ဦးက ေရခပ္ေသာက္စဥ္ ေနာက္တစ္ဦးမွ “ နင္ကလည္းဟယ္ ေရွ႕မွာဆုိပဲ စတုိးဆုိင္ေရာက္ရင္ ေရသန္႕ဗူး ဝယ္ေသာက္လုိ႕ရေနျပီဟာကုိ ” ဟုဆုိကာ ခပ္လွမ္းလွမ္းကေစာင့္ေနတယ္ ေရခပ္ေသာက္တဲ့ အမ်ဳိးသမီးကလည္း “ ေရအရမ္းငတ္ေနလုိ႕ပါဟယ္ ဘယ္တုန္းက ငါကဒီလုိလူေပါင္းစုံေသာက္ေနတဲ့ေရအုိးစင္မွာ ေသာက္ဖူးလုိ႕လည္း ” ဟုဆုိကာ ေသာက္ေရခြက္အား ျပန္ထားခ်ိန္တြင္ အဖုံးေပၚမတင္မိပဲ ေခ်ာ္ကာကြပ္ပ်စ္ေအာက္သုိ႕က်သြားျခင္းကုိ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္လ်က္ ထြက္ခြာသြားခ်ိန္တြင္ေတာ့ သူ႕ရင္ထဲမွာ ထုိအမ်ဳိးသမီးအား လြန္စြာအမ်က္ထြက္မိသြားခဲ့တယ္။ ထုိသုိ႕ ေန႕စဥ္ ၾကည္ႏူးလုိက္ ေဒါသထြက္လုိက္နဲ႕ ျဖစ္ကာ ထုိေရအုိးစင္ေလးအား ျဖဳတ္ပစ္ရန္ အၾကိမ္ၾကိမ္ စဥ္းစားခဲ့မိပါတယ္။
(၄)
တစ္ေန႕မွာေတာ့ သူထုံစံအတုိင္း ေရျဖည့္ရန္ေသာက္ေရအုိးစင္သုိ႕အလာ ေျပာင္းလဲေနေသာ သူ႕ေသာက္ေရအုိးစင္ေလးကုိ ၾကည့္လ်က္ အံ့ၾသေနမိပါတယ္။ သူ႕ေရအုိးစင္ေလးကား အမုိးအကာမ်ားျဖင့္ သပ္ရပ္ေနျပီး သဲမ်ားခင္းထားျခင္းကုိ ေတြ႕လုိက္ရျခင္းပါပဲ။ သူ႕စိတ္ထဲမွာ သူလွဴမယ့္အလွဴကုိထပ္မံပံ့ပုိးသလုိ ခံစားရေပမယ့္ ေက်နပ္ျခင္းနဲ႕မေက်နပ္ျခင္း ေရာေထြးလ်က္ရွိခဲ့တယ္။ ဒါနဲ႕သူေရျဖည့္ဖုိ႕ ေရအုိးကုိ ၾကည့္စဥ္မွာလည္း ေရအုိးထဲတြင္ ေရအျပည့္ေရာက္ေနသည္ကုိ ေတြ႕ရျပီး သူကြပ္ပ်စ္ေပၚတြင္ထုိင္ကာ ေရအိုးတစ္လုံးရဲ႕ေရအလွဴအတြက္ သူမလွဴရျခင္းေၾကာင့္ စိတ္ေသာကေရာက္ကာ ထုိျဖည့္ထားေသာေရမ်ားကုိ သြန္ရန္အထိ စိတ္ကူးမိခဲ့ပါတယ္။
ေနာက္ေန႕မ်ားမွာလည္း မနက္တုိင္းေရအျပည့္ရွိလ်က္သားရွိေနေသာ ထုိေရအုိးစင္ေလးကုိၾကည့္ကာ သူရဲ႕ဝန္တုိစိတ္ေတြက တားဆီးမရေအာင္ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ဒီလုိနဲ႕ တစ္ညမွာေတာ့ သူအလုပ္ဖိစီးမႈေတြနဲ႕ အရက္ဆုိင္သုိ႕ဝင္ကာ မူးေဝျပီး ျပန္လာခဲ့တယ္။ အိမ္ေရွ႕ ေရအုိးစင္အေရာက္မွာေတာ့ ေရအိုးစင္ကုိၾကည့္လ်က္ ေဒါသထြက္လာကာ သူျမတ္ႏုိးစြာလွဴထားခဲ့ေသာ ေရအုိးစင္ေလးကုိ ရုိက္ခ်ဳိးဖ်က္ဆီးခဲ့မိပါေတာ့တယ္။
(၅)
မနက္ခင္း အလင္းေရာက္ခ်ိန္မွာ သူႏုိးထလာခဲ့ျပီး မ်က္ႏွာသစ္ကာ အျပင္သုိ႕ေမွ်ာ္အၾကည့္မွာေတာ့ ေရအိုးစင္အက်ဳိးအပဲ့နဲ႕တကြ တစ္စစီကြဲရွေနေသာ ေသာက္ေရအုိး ေသာက္ေရခြက္နဲ႕ အဖုံးတုိ႕ၾကားတြင္ ေရပုံးတစ္ပုံးကုိ ေဘးခ်လ်က္ထုိင္ကာ ငုိင္ေနတဲ့ အမယ္အုိတစ္ေယာက္ကုိ ေတြ႕လုိက္ရတယ္ေလ။ သူအျပင္ကုိထြက္သြားျပီးထုိေနရာသုိ႕အေရာက္မွာ အမယ္အုိကေတာ့ မ်က္ရည္စမ္းစမ္းနဲ႕ ေရအုိးစင္ အပုိင္းအစေလးမ်ားကုိ လုိက္လံေကာက္ယူေနသျဖင့္ သူက “ အေမၾကီး ေရလာျဖည့္ေနတာ အေမၾကီးလား ” ဟုေမးရာ အေမအုိမွ “ ဟုတ္ပါတယ္သားရယ္ ဒီေရအုိးစင္ေလးမွာ တစ္ခါေရေသာက္ရင္းနဲ႕ လွဴခ်င္လုိ႕ အရိပ္ကေလးကလည္းေကာင္း ေရအုိးစင္ေလးကုိလည္း အမႈိက္သရုိက္ကင္းသြားေအာင္ အေမက ေစတနာနဲ႕ အမုိးအကာေလးလုပ္ျပီးေတာ့ ေရလာလွဴေပးတာပါကြယ္ ” ဟုငုိသံစြက္ကာေျပာတယ္ေလ။ ထုိအခါမွ သူ႕ကုိဆုေတာင္းေပးသြားေသာ အေမအုိမွန္း သူမွတ္မိသြားခဲ့တယ္ေလ။ သူကလည္း မေလွ်ာ့ပဲ “ အေမၾကီးက သူမ်ားေသာက္ေရအုိးစင္ကုိ ေရလာျဖည့္တာကုိ ကုိယ့္အိမ္ေရွ႕မွာကုိယ္လုပ္ပါလား ” ဟုေျပာရာ အေမအုိမွ “ အေမက အိမ္မရွိပါဘူးကြယ္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ေဝရာဝစၥလုပ္ရင္းေနရတာပါ ဒီေရအုိးစင္ေလးကုိလည္း သံေယာဇဥ္ျဖစ္ေနလုိ႕ မနက္အာရုံဆြမ္းအျပီး ေက်ာင္းကေန ေရပုံးထဲေရျဖည့္ျပီးေတာ့ လာလွဴရတာပါကြယ္ အခုေတာ့ ေရအုိးလည္းကြဲသြားျပီဆုိေတာ့ အေမ့မွာ ေရအုိးဝယ္စရာ ပုိက္ဆံလည္းမရွိေတာ့ အေမ့အလွဴေလး ဆုံးရႈံးသြားတာေပါ့ကြယ္ သားေလးကုိအေမ ခြင့္မေတာင္းမိတာ ေတာင္းပန္ပါတယ္” ဟုမ်က္ရည္မ်ားျဖင့္ေျပာခ်ိန္မွာေတာ့ အေမအရြယ္ အေမအုိတစ္ေယာက္အေပၚ သူ႕ရဲ႕အတၱနဲ႕ပရ ခြဲျခားျခင္းမရွိပဲ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့လုပ္ရပ္အတြက္ သူရွက္သြားခဲ့ျပီး ေနာင္တရသြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဒီျဖစ္ရပ္ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ေရအုိးစင္ေလးလည္းေပ်ာက္ သူ႕ရင္ထဲက အလွဴတစ္ခုအတြက္ ေဒါမနႆျဖစ္ရျခင္းမ်ားကုိ ေနာင္တတရားေတြနဲ႕ရွင္းထုတ္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္..။
ေက်ာ္ဦး (28.11.2012)
မေန႔တေန႕ကလုိပါပဲ သူ႕ရင္ထဲကမေမ့ႏုိင္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြက က်န္ရွိေနဆဲပါေလ။ သူ႕နာမည္က ထြန္းေမာင္ အားလုံးကေတာ့ သူ႕ကုိ တေယာထြန္းေမာင္လုိ႕ ေခၚၾကတယ္။ သူတုိ႕ရပ္ကြက္ေလးမွာ တေယာထုိးတတ္သူဆုိလုိ႕ သူတစ္ေယာက္တည္းရွိတာကုိး..။ သူ႕အိမ္ဝုိင္းေလးရဲ႕အေရွ႕မွာ အရိပ္ေကာင္းေကာင္းရတဲ့ မန္က်ည္းပင္ၾကီးကုိ ရွိတယ္ေလ။ သူကကုမၸဏီတစ္ခုမွာ စာရင္းကုိင္အလုပ္လုပ္တယ္။ အလုပ္ပိတ္ရက္ေတြမွာ အိမ္ေရွ႕မန္က်ည္းပင္ေအာက္မွာ ကြပ္ပ်စ္ရုိက္ထားျပီး နားနားေနေန ထုိင္ေနတတ္တယ္။ တစ္ေန႕ေတာ့ သူစိတ္ကူးတစ္ခုရျပီး ေရအုိးစင္ေလးတစ္ခု ေဆာက္ျပီးေတာ့ သြားလာသူမ်ားအေမာေျပေသာက္ရန္ ေရျဖည့္ေပးခဲ့တယ္။ မနက္ရုံးသြားခါနီး ေရအုိးကုိ ေရအျပည့္ျဖည့္ ညေနရုံးဆင္းခ်ိန္ ေရအုိးကုိ ေရျဖည့္နဲ႕ သူ႕ရဲ႕ေန႕စဥ္လည္ပတ္မႈတစ္ခု တုိးလာခဲ့ပါတယ္။
(၂)
ရုံးပိတ္ရက္တစ္ေန႕ရဲ႕မနက္ခင္းမွာ သူႏုိးထလုိ႕ ေရပုံးထဲေရစစ္ခံျပီး ေရျဖည့္လ်က္ ေရအုိးစင္ဆီသုိ႕ေရာက္အလာမွာေတာ့ သူ႕ေရအုိးစင္ေလးမွာ ေရခြက္နဲ႕ေသာက္ေရအဖုံးေလးက မရွိေတာ့ေခ်။ သူအံ့ၾသစြာနဲ႕ အနီးအနားတစ္ဝုိက္မွာလွည့္ပတ္ရွာရင္းနဲ႕ မရွိေၾကာင္းသိေလမွ တစ္စုံတစ္ေယာက္ယူေဆာင္သြားတယ္ဆုိတာ သိလုိက္ရတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ ခ်က္ခ်င္း လမ္းထိပ္စတုိးဆုိင္သုိ႕သြားကာ ေသာက္ေရခြက္နဲ႕အဖုံးေလးေျပးဝယ္ျပီး သန္႕ရွင္းေဆးေၾကာကာ ေရျဖည့္ အဖုံးဖုံးလ်က္ ေရခြက္အားၾကိဳးျဖင့္ခ်ည္ရန္စိတ္ကူးရလုိက္ျပီး သံၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းကုိရွာကာ ခ်ည္ေနရင္းမွ “ ေအာ္တကယ္လုိ႕သာ ေရေသာက္မယ့္သူေတြ ဒီၾကိဳးခ်ည္ထားတဲ့ခြက္နဲ႕သာ ေသာက္ရမယ္ဆုိရင္ အဆင္မေျပႏုိင္ဘူး ေနာက္တစ္ခုက ဒါဟာ ကုိယ့္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ကုိယ္က်င့္တရားကုိ ေစာ္ကားေနသလုိ ျဖစ္ေနပါ့မယ္ ” ဟုေတြးလ်က္ သူၾကိဳးနဲ႕ခ်ည္ရန္စိတ္ကူးကုိ ဖ်က္ကာ နဂုိအတုိင္းထားလ်က္ ကြပ္ပ်စ္ေပၚတြင္ထုိင္ကာ အနားယူေနေတာ့တယ္။
(၃)
သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ အဘြားအုိတစ္ေယာက္ ေတာင္းတစ္ေတာင္းကုိ ေခါင္းေပၚတင္လ်က္ ေလွ်ာက္လာရင္း ေရအုိးစင္နားသုိ႕ေရာက္လာျပီး သူ႕ေတာင္းေလးကုိကြပ္ပ်စ္ေပၚတြင္ခ်ကာ ေရအုိးထဲမွေရကုိ အားရပါးရခပ္ေသာက္လ်က္ အေမာေျပသြားဟန္ျဖင့္ “ ေရအလွဴရွင္ေလး က်န္းမာခ်မ္းသာပါေစ ” ဟုဆုေတာင္းကာ ေတာင္းကုိေခါင္းေပၚတင္လ်က္ ခရီးဆက္သြားခ်ိန္မွာ သူ႕ရဲ႕ပီတိေတြက ေမာသမွ်ကုိေျပေလွ်ာ့သြားေစခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလုိနဲ႕ သူဆက္ျပီးထုိင္ေနစဥ္မွာပဲ လူလတ္ပုိင္း အမ်ဳိးသမီးႏွစ္ေယာက္ ထပ္ေရာက္ရွိလာျပီး တစ္ဦးက ေရခပ္ေသာက္စဥ္ ေနာက္တစ္ဦးမွ “ နင္ကလည္းဟယ္ ေရွ႕မွာဆုိပဲ စတုိးဆုိင္ေရာက္ရင္ ေရသန္႕ဗူး ဝယ္ေသာက္လုိ႕ရေနျပီဟာကုိ ” ဟုဆုိကာ ခပ္လွမ္းလွမ္းကေစာင့္ေနတယ္ ေရခပ္ေသာက္တဲ့ အမ်ဳိးသမီးကလည္း “ ေရအရမ္းငတ္ေနလုိ႕ပါဟယ္ ဘယ္တုန္းက ငါကဒီလုိလူေပါင္းစုံေသာက္ေနတဲ့ေရအုိးစင္မွာ ေသာက္ဖူးလုိ႕လည္း ” ဟုဆုိကာ ေသာက္ေရခြက္အား ျပန္ထားခ်ိန္တြင္ အဖုံးေပၚမတင္မိပဲ ေခ်ာ္ကာကြပ္ပ်စ္ေအာက္သုိ႕က်သြားျခင္းကုိ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္လ်က္ ထြက္ခြာသြားခ်ိန္တြင္ေတာ့ သူ႕ရင္ထဲမွာ ထုိအမ်ဳိးသမီးအား လြန္စြာအမ်က္ထြက္မိသြားခဲ့တယ္။ ထုိသုိ႕ ေန႕စဥ္ ၾကည္ႏူးလုိက္ ေဒါသထြက္လုိက္နဲ႕ ျဖစ္ကာ ထုိေရအုိးစင္ေလးအား ျဖဳတ္ပစ္ရန္ အၾကိမ္ၾကိမ္ စဥ္းစားခဲ့မိပါတယ္။
(၄)
တစ္ေန႕မွာေတာ့ သူထုံစံအတုိင္း ေရျဖည့္ရန္ေသာက္ေရအုိးစင္သုိ႕အလာ ေျပာင္းလဲေနေသာ သူ႕ေသာက္ေရအုိးစင္ေလးကုိ ၾကည့္လ်က္ အံ့ၾသေနမိပါတယ္။ သူ႕ေရအုိးစင္ေလးကား အမုိးအကာမ်ားျဖင့္ သပ္ရပ္ေနျပီး သဲမ်ားခင္းထားျခင္းကုိ ေတြ႕လုိက္ရျခင္းပါပဲ။ သူ႕စိတ္ထဲမွာ သူလွဴမယ့္အလွဴကုိထပ္မံပံ့ပုိးသလုိ ခံစားရေပမယ့္ ေက်နပ္ျခင္းနဲ႕မေက်နပ္ျခင္း ေရာေထြးလ်က္ရွိခဲ့တယ္။ ဒါနဲ႕သူေရျဖည့္ဖုိ႕ ေရအုိးကုိ ၾကည့္စဥ္မွာလည္း ေရအုိးထဲတြင္ ေရအျပည့္ေရာက္ေနသည္ကုိ ေတြ႕ရျပီး သူကြပ္ပ်စ္ေပၚတြင္ထုိင္ကာ ေရအိုးတစ္လုံးရဲ႕ေရအလွဴအတြက္ သူမလွဴရျခင္းေၾကာင့္ စိတ္ေသာကေရာက္ကာ ထုိျဖည့္ထားေသာေရမ်ားကုိ သြန္ရန္အထိ စိတ္ကူးမိခဲ့ပါတယ္။
ေနာက္ေန႕မ်ားမွာလည္း မနက္တုိင္းေရအျပည့္ရွိလ်က္သားရွိေနေသာ ထုိေရအုိးစင္ေလးကုိၾကည့္ကာ သူရဲ႕ဝန္တုိစိတ္ေတြက တားဆီးမရေအာင္ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ဒီလုိနဲ႕ တစ္ညမွာေတာ့ သူအလုပ္ဖိစီးမႈေတြနဲ႕ အရက္ဆုိင္သုိ႕ဝင္ကာ မူးေဝျပီး ျပန္လာခဲ့တယ္။ အိမ္ေရွ႕ ေရအုိးစင္အေရာက္မွာေတာ့ ေရအိုးစင္ကုိၾကည့္လ်က္ ေဒါသထြက္လာကာ သူျမတ္ႏုိးစြာလွဴထားခဲ့ေသာ ေရအုိးစင္ေလးကုိ ရုိက္ခ်ဳိးဖ်က္ဆီးခဲ့မိပါေတာ့တယ္။
(၅)
မနက္ခင္း အလင္းေရာက္ခ်ိန္မွာ သူႏုိးထလာခဲ့ျပီး မ်က္ႏွာသစ္ကာ အျပင္သုိ႕ေမွ်ာ္အၾကည့္မွာေတာ့ ေရအိုးစင္အက်ဳိးအပဲ့နဲ႕တကြ တစ္စစီကြဲရွေနေသာ ေသာက္ေရအုိး ေသာက္ေရခြက္နဲ႕ အဖုံးတုိ႕ၾကားတြင္ ေရပုံးတစ္ပုံးကုိ ေဘးခ်လ်က္ထုိင္ကာ ငုိင္ေနတဲ့ အမယ္အုိတစ္ေယာက္ကုိ ေတြ႕လုိက္ရတယ္ေလ။ သူအျပင္ကုိထြက္သြားျပီးထုိေနရာသုိ႕အေရာက္မွာ အမယ္အုိကေတာ့ မ်က္ရည္စမ္းစမ္းနဲ႕ ေရအုိးစင္ အပုိင္းအစေလးမ်ားကုိ လုိက္လံေကာက္ယူေနသျဖင့္ သူက “ အေမၾကီး ေရလာျဖည့္ေနတာ အေမၾကီးလား ” ဟုေမးရာ အေမအုိမွ “ ဟုတ္ပါတယ္သားရယ္ ဒီေရအုိးစင္ေလးမွာ တစ္ခါေရေသာက္ရင္းနဲ႕ လွဴခ်င္လုိ႕ အရိပ္ကေလးကလည္းေကာင္း ေရအုိးစင္ေလးကုိလည္း အမႈိက္သရုိက္ကင္းသြားေအာင္ အေမက ေစတနာနဲ႕ အမုိးအကာေလးလုပ္ျပီးေတာ့ ေရလာလွဴေပးတာပါကြယ္ ” ဟုငုိသံစြက္ကာေျပာတယ္ေလ။ ထုိအခါမွ သူ႕ကုိဆုေတာင္းေပးသြားေသာ အေမအုိမွန္း သူမွတ္မိသြားခဲ့တယ္ေလ။ သူကလည္း မေလွ်ာ့ပဲ “ အေမၾကီးက သူမ်ားေသာက္ေရအုိးစင္ကုိ ေရလာျဖည့္တာကုိ ကုိယ့္အိမ္ေရွ႕မွာကုိယ္လုပ္ပါလား ” ဟုေျပာရာ အေမအုိမွ “ အေမက အိမ္မရွိပါဘူးကြယ္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ေဝရာဝစၥလုပ္ရင္းေနရတာပါ ဒီေရအုိးစင္ေလးကုိလည္း သံေယာဇဥ္ျဖစ္ေနလုိ႕ မနက္အာရုံဆြမ္းအျပီး ေက်ာင္းကေန ေရပုံးထဲေရျဖည့္ျပီးေတာ့ လာလွဴရတာပါကြယ္ အခုေတာ့ ေရအုိးလည္းကြဲသြားျပီဆုိေတာ့ အေမ့မွာ ေရအုိးဝယ္စရာ ပုိက္ဆံလည္းမရွိေတာ့ အေမ့အလွဴေလး ဆုံးရႈံးသြားတာေပါ့ကြယ္ သားေလးကုိအေမ ခြင့္မေတာင္းမိတာ ေတာင္းပန္ပါတယ္” ဟုမ်က္ရည္မ်ားျဖင့္ေျပာခ်ိန္မွာေတာ့ အေမအရြယ္ အေမအုိတစ္ေယာက္အေပၚ သူ႕ရဲ႕အတၱနဲ႕ပရ ခြဲျခားျခင္းမရွိပဲ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့လုပ္ရပ္အတြက္ သူရွက္သြားခဲ့ျပီး ေနာင္တရသြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဒီျဖစ္ရပ္ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ေရအုိးစင္ေလးလည္းေပ်ာက္ သူ႕ရင္ထဲက အလွဴတစ္ခုအတြက္ ေဒါမနႆျဖစ္ရျခင္းမ်ားကုိ ေနာင္တတရားေတြနဲ႕ရွင္းထုတ္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္..။
ေက်ာ္ဦး (28.11.2012)
No comments:
Post a Comment