ေတြးရင္း ေရးခဲ့ ေမးခဲ့ေသာ စကစ္ဇုိတစ္ေကာင္

ခပ္ျပင္းျပင္း မီးေတာက္တစ္ခုကုိ မ်ဳိခ်လုိက္ရသလုိပါပဲ
မီးေလာင္ရာေလပင့္ မီးေတာက္ရဲရဲထဲကလူ
ေတာမီးေလာင္ ေတာေၾကာင္လက္ခေမာင္းခတ္တယ္
ေတာမီးေလာင္ျခင္း၌ အျပစ္ရွိသေလာ
လက္ခေမာင္းခတ္ေသာ ေတာေၾကာင္၌ပင္ အျပစ္ရွိသေလာ

ဝင္ကစြပ္တစ္ေကာင္ရဲ႕ အိမ္ယာတစ္ခုကဲ့သုိ႕ ေမွ်ာလြင့္လုိ႕
ဒီေခတ္မ်က္ႏွာသစ္ေဆးေတြက ေလာဘအဆီေတြကုိေဖ်ာက္ေပးႏုိင္သတဲ့
ႏွစ္ခ်ဳိ႕ဝုိင္တစ္ခြက္ရဲ႕ ရီေဝျခင္းေတြက အမွန္တရားမ်ားလား
တစ္ခါတစ္ေလ ငါ့ကုိယ္တုိင္ကေရာ ငါဟုတ္ခဲ့ရဲ႕လား
သိျခင္းမသိျခင္းမ်ား၌ မည္သူအျပစ္ရွိသနည္း

ကုိယ္တုိင္ေရးလုိ႔ ကုိယ့္ပုံမထြက္ျဖစ္တဲ့ လက္ေရး
ခပ္တည္တည္ပဲ မ်က္ႏွာေပၚမွာ အတုေတြဆင္ျမန္းျပီးထြက္ခဲ့တယ္
လူေတြရဲ႕ အစုိင္အခဲအျပံဳးေတြက ေခတၱေတာ့ ဖမ္းစားေလရဲ႕
သုံးစြဲထားၾကတဲ့ ေရေမြးကုမၼဏီတံဆိပ္ေတြ ၾကြားေနၾကေလရဲ႕
ကုိယ္ကပဲ လူသားမဆန္ ေရေမႊးနံ႔ကုိ မခံႏုိင္ခဲ့တာမ်ားလား

ညေနခင္းတစ္ခုရဲ႕ ေတးသံ နားခံသာပါရဲ႕လား
အိပ္တန္းျပန္ငွက္ေတြကေတာ့ အခ်က္ေပးေနေလရဲ႕
ျပည္တြင္းစစ္ေတြ ျငိမ္းေအာင္ဆုေတာင္းေနရင္းနဲ႕
ဘုရားသခင္နဲ႕ဆုံေတြ႕လုိ႕ စကားေျပာမိတဲ့ေန႕ေလ
သူ(ဘုရားသခင္) ကေျပာတယ္...
မင္းျဖတ္လာတဲ့ ကာလၾကီးကုိက ၾကြပ္ဆပ္ဆပ္နဲ႕
ဘယ္အခ်ိန္က်ဳိးမယ္မွန္မသိတဲ့ တံတားေဟာင္းတစ္စင္းလုိပဲတဲ့
ေခါင္းငုိက္စုိက္ခ်လုိ႕ အေတြးေတြ ေလထဲလႊင့္ရင္း
က်ေနာ့္ကုိယ္ က်ေနာ္ ျပန္ရွာခဲ့တယ္

ေသြးသားေတြလမ္းေဖာက္ရင္း တံတားေတြေဆာက္လုိ႕
အခ်ိန္ ကာလ ေဒသ နကၡတ္ေတြ ေသခ်ာေရြးရင္း
ကံတရားနဲ႕ေဆာ့ကစားၾကည့္ဖုိ႕ ယၾတာတစ္ခုလုပ္ခဲ့တယ္
ျငိမ္းခ်မ္းေရးတရားရဲ႕ ဘာသားစကားေတြကုိ ဖြင့္ဆုိလုိ႕
နယူတန္ရဲ႕တရားက မျပည့္စုံဘူးလုိ႕ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်မိတယ္
အမွန္တရားေပၚသုံးသပ္ခဲ့ျပီး စကားလုံးေတြနဲ႕ အေလာင္းအစားလုပ္
ျငိမ္းခ်မ္းေရး အလင္းေရာင္သန္းမယ့္ တံခါးေတြကုိဖြင့္ႏုိင္ဖုိ႕
ငါတုိ႕က သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ဆုိတာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလား......။

ေက်ာ္ဦး (25.10.2012)