(၁)
ပုံစံက်ဖုိ႕ သီအုိရီေတြၾကား အသက္ရွင္ရတာ ရုိးရာဆန္လြန္းတယ္ ေကာင္မေလးေရ။ ကမ္းကုိလွမ္းပစ္ခံရတဲ့ လႈိင္းေတြလုိ ကုိယ့္စိတ္ေတြက တလိမ့္လိမ့္ေပါ့။ အမုိးမပါတဲ့ ေကာင္းကင္ျပာေအာက္မွာ ေလွ်ာက္ဖူးခဲ့တာ အိပ္မက္တစ္ခုသာ။ ေကာင္မေလးေရ အခ်စ္ပင္လယ္မွာ ကုိယ္က ကမ္းေျခအတုတစ္ခုတဲ့လား။ ခုိနားရာေလး တစ္ခုက မ်က္ရည္ေတာ့ က်ဖူးခဲ့တာပဲေလ။ မုိးတိတ္ဖုိ႕ ေအာ္ဆဲေနလုိ႕မွ မရပဲကြယ္။ ဝဋ္ေၾကြးၾကီးတယ္လုိ႕သာ သတ္မွတ္လုိက္ၾကတာေပါ့။ စကားတစ္ခြန္းဆုိတုိင္း ႏုတ္ခမ္းပါးေလးနဲ႕ အသတ္ခံရတာ အၾကိမ္ၾကိမ္။ ေအးခဲသြားတဲ့ ဆက္ဆံေရးက ကုိယ့္အတြက္ ခံရခက္လြန္းတယ္ကြယ္။
(၂)
အဲဒီေန႕က ေကာင္မေလးကုိ အျပာေရာင္လြင္တဲ့ေန႔ေလး ရြတ္ျပခဲ့ဖူးတယ္။ ကုိယ့္ကဗ်ာေလး ဟားတုိက္စရာ ျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္။ ခြင့္လြတ္ပါ ေကာင္မေလးေရ ကုိယ္က ရွယ္လီတုိ႕ ဘုိင္ရြန္တုိ႕မွ မဟုတ္ခဲ့တာ.။ ကုိယ့္အိပ္မက္မွာေတာင္ ကုိယ္က ဇာတ္လုိက္မျဖစ္ခဲ့တဲ့ေကာင္။ ဒါေပမယ့္တီးတုိးေလးရြတ္ျပခ်င္တာက ကုိယ္သိပ္ခ်စ္တယ္ေကာင္မေလးရယ္။ သနားျခင္းဆုိတဲ့ ကရုဏာ ရခ်င္လုိ႕ မဟုတ္ခဲ့ဘူး။ ကုိယ့္ဆီမွာ အခ်စ္နဲ႕ဖလွယ္စရာ ဘာမွမရွိဘူးေလ။ အသုိက္ပ်က္ေနတဲ့ ငွက္တစ္ေကာင္လုိ ကုိယ့္မွာ လြပ္လပ္ျခင္းေတြပဲရွိခဲ့တယ္။ ကုိယ့္အားနည္းခ်က္က ေလထန္ရင္ သိပ္ျပီး ပ်ံသန္းရဲတဲ့ေကာင္ မဟုတ္ဘူး။ အတၱဆန္တဲ့ မုန္တုိင္းေတြကုိသိပ္ေၾကာက္တယ္ေကာင္မေလးေရ..။
မွတ္မိေသးရဲ႕လားကြယ္။ ေကာင္မေလးကုိစေတြ႕ေတာ့ အသားအေရဝင္းဝင္းမွာ အနီေရာင္ဆင္ျမန္းျပီးေတာ့ေပါ့။ မ်က္ႏွာရွင္းရွင္းေလးမွာ ဆံႏြယ္ေတြ ေခြက်ေနတာ ဆံပင္ေလးေတြကုိ မနာလုိလုိက္တာ ေကာင္မေလးရယ္။ ၾကည္လင္ေနတဲ့မ်က္လုံးေလးေတြက ကုိယ့္ႏွလုံးသားကုိ ထုိးေဖာက္ျမင္သြားခဲ့ျပီလား။စကားေျပာလုိက္တုိင္း ႏုတ္ခမ္းပါးပါးေလး လႈပ္ရွားပုံက ကုိယ့္အတြက္ အလွဆုံးေပါ့။ ရုိးရုိးရွင္းရွင္းေလးနဲ႕ သနပ္ခါးပါးပါးလိမ္းထားတဲ့ ပါးျပင္ညက္ညက္ကေလးကုိၾကည့္ရင္း အဲဒီေန႕က ကိုယ့္ရာသီဥတုေလး သိပ္သာယာခဲ့တယ္။ မနက္နဲ႕ညတုိင္း ေကာင္မေလးရွင္းတမ္းေတြပဲ ကုိယ့္ခုံရုံးမွာ ထုတ္ျပန္ေနမိတယ္။ ရင္ခုန္သံခ်င္း တံတားခင္းဖုိ႕ ကုိယ္ေရးေပးတဲ့ကဗ်ာေလးဖတ္ျပီး သြားတက္ေလးေပၚရုံျပံဳးေနလုိက္တာ။ ကုိယ့္စိတ္ထဲမွာ အၾကိမ္ၾကိမ္အထပ္ထပ္ သိပ္ခ်စ္တာပဲ ေကာင္မေလးရယ္။
“ ဆံပင္ေတြ အရမ္းရွည္ေနျပီေနာ္.. ညွပ္လုိက္ေတာ့ ”
အမိန္႕သံဆန္ဆန္ စကားလုံးေအာက္ ကုိယ္ တရုိတေသပဲ နာခံလုိက္တယ္။
“ သိပ္ လိမၼာတာပဲ ”
ကုိယ္က အိမ္ေမြးတိရိစာၦန္မဟုတ္ေပမယ့္ ေကာင္မေလးရဲ႕ ခ်ဳိလြန္းတဲ့ အျပံဳးေတြထဲမွာ မာနခပ္ယဲ့ယဲ့ေလးသာ က်န္ေတာ့တာပါကြယ္။ ေကာင္မေလးရယ္ ကုိယ့္လက္ေမာင္းကုိ ညင္ညင္သာသာေလး နမ္းလုိက္ပါ။ မင္းရဲ႕အနမ္းတစ္ခ်က္က ကုိယ့္ေသြးျပန္ေၾကာေတြကုိ လႈပ္ႏႈိးႏုိင္လုိ႕ပါ။ အိပ္ေငြ႕ခ်ထားတဲ့ ကုိယ့္မနက္ခင္းေလးေတြ စုိစုိေျပေျပ ျဖစ္ေစလုိ႕ပါေလ။
ကုိယ္နဲ႕ေကာင္မေလး အဲဒီေန႔က စကားေတြအမ်ားၾကီး ေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ ကုိယ္က မာယာေကာ့ဖ္စကီးကုိ အားက်တယ္ဆုိေတာ့ ေကာင္မေလးက ကုိယ့္ကုိေသနတ္ဝယ္ေပးရမလားတဲ့ေလ။ စကားသိပ္တတ္တဲ့ ေကာင္မေလးကုိ ခ်စ္တယ္။ မနက္ျဖန္ေတြကုိ အပုိင္ေပးလုိက္ခ်င္တယ္။ ကုိယ့္လူငယ္ဘဝေလးမွာ ေကာင္မေလးေျပာဖူးတဲ့ ကုိယ္တစ္ျခမ္းဆုိတာကုိ ယုံၾကည္သက္ဝင္ခဲ့တယ္။ စြယ္ေတာ္ရြက္တစ္ရြက္ကုိ စာအုပ္ၾကားထဲညွပ္ျပီး ခပ္တည္တည္နဲ႕ ဒုိင္ယာရီေတြ ေရးခဲ့ဖူးတယ္။
(၃)
မီးက်ဳိးေမာင္းပ်က္ စိတ္ဓါတ္ေတြကုိ ေကာင္မေလးရဲ႕ သနပ္ခါးနံ႕သင္းေနတဲ့ ပါးျပင္ေလးနဲ႕ ျပင္ဆင္ခြင့္ေပးပါ။ တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ ကုိယ္လည္း ဆုိးမုိက္လုိက္ခ်င္တာေပါ့။ ေကာင္မေလးနဲ႕ကုိယ့္ၾကားမွာ ေဖာက္ထြင္းျမင္ေနရတဲ့ ခပ္ပါးပါးနံရံေလးတစ္ခ်ပ္ပဲရွိေနတာပါ။ မာသာထရီဇာဆန္ဆန္လက္ကေလးနဲ႕ ကုိယ့္အမွားေတြကုိ ေခ်ဖ်က္ေပးပါ။ ကုိယ္စုိက္တဲ့ အျပာေရာင္ သစ္ပင္ေလးက အျပာေရာင္စစ္စစ္ေလးေတာ့ မထြက္ခဲ့ပါဘူး။
“ ေကာင္ေလးကုိ အရမ္းသနားတာပဲ ”
ကုိယ္သိပ္ေၾကာက္ရြံ႕တဲ့ စကားလုံးက ေကာင္မေလးႏႈတ္ဖ်ားကေန ခုန္ဆင္းက်လာခဲ့တယ္။ မေျပာလုိက္ပါနဲ႕ ေကာင္မေလးရယ္ စိတ္ထဲကေန ကုိယ္မုိးမႊန္ေအာင္ ေတာင္းပန္ေနခဲ့ပါတယ္။ ကုိယ္ရဲ႕ အဆုိးဘက္ယုိင္ခ်င္ေနတဲ့ စိတ္ကေလး လႈပ္ခတ္သြားျပီးကြယ္။
ေကာင္မေလးရဲ႕ အျပံဳးေလးတစ္ခ်က္နဲ႕ တည့္မတ္ေပးပါအုံးကြယ္။ အစုိးမရႏုိင္တဲ့ ေျပာင္းလဲမႈေတြၾကားမွာ အတၱခါးခါးေတြကုိ ကုိယ္ ၾကိတ္မွိတ္ျပီးမ်ဳိခ်ေနရပါျပီ။ အဆုံးသတ္ကုိ မွတ္မွတ္သားသား သိေနခဲ့ေပမယ့္ မာယာျဖဴျဖဴေလးနဲ႕သာယာမႈကို ဆမတူေပမယ့္ လဲခဲ့တာ ကုိယ္မမွားဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေဆးလိပ္ဖြာရႈိက္လုိက္တုိင္း အေငြ႕ရုိင္းေတြ ထြက္သြားတာၾကည့္ရင္း ကုိယ့္ဘဝကတျဖည္းျဖည္းတုိလာတယ္ ေကာင္မေလးရယ္။ ခံစားစရာမရွိတဲ့ အနာဂါတ္မွန္းေတာ့သိပါရဲ႕ ကုိယ့္ပုိက္ကုိ ကုိယ္တုိင္ယက္ ကုိယ္တုိင္အပ္ျပီး ကုိယ္တုိင္တုိးဝင္ေပးခဲ့တာေလ။ ေနာင္တဆုိတာ ကိုိယ့္အတြက္ ဘာအရသာမွ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ကုိယ္လည္း ပုိင္ဆုိင္ျခင္းဆုိတာကုိေတာ့ ခံစားၾကည့္ခ်င္တာေပါ့ကြယ္။
“ ေကာင္မေလးတုိ႕ လမ္းခြဲၾကရေအာင္ ”
“ နားလည္ေပးပါ ေကာင္ေလးရယ္”
ကုိယ့္နားထဲကုိ မုိင္းဗုံးတစ္လုံး ပစ္သြင္းလုိက္သလုိပါပဲ။ ေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့ေပမယ့္ အထိနာသြားတဲ့ ကုိယ့္ရင္ဘတ္က နာက်င္လြန္းလုိ႕ ေအာ္ညဥ္းေနခဲ့ျပီ ေကာင္မေလးရယ္။ ကြဲရွတတ္သည္ဆုိတဲ့ ပစၥည္းေတြကုိ ဝုန္းခနဲပစ္ခ်လုိက္သလုိပါပဲ ကုိယ့္ႏွလုံးသားေတြ တစ္စစီျဖစ္ခဲ့ရပါျပီ။ မုိးရယ္ သည္းသည္းမည္းမည္း ရြာခ်လုိက္စမ္းပါ။ ကုိယ့္မ်က္ဝန္းထဲက က်လုဆဲဆဲ ဝမ္းနည္းမႈေတြကုိ ေကာင္မေလးမသိေစခ်င္လုိ႕ပါ။ ေကာင္မေလး သနားစိတ္ေတြနဲ႕ ကုိယ့္ကုိထပ္ျပီး မျငိတြယ္ေစခ်င္ေတာ့ဘူးေလ။ ကုိယ့္မ်က္ႏွာေပၚမွာ ေကာင္မေလးနဲ႕ကုိယ္ ႏွစ္ေယာက္တည္းနားလည္တဲ့ အျပံဳးတစ္ခု ကုိယ္ဖန္ဆင္းႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားလုိက္တယ္။ ကုိယ့္စိတ္ထဲမွာေတာ့ မထားခဲ့ပါနဲ႕ ေကာင္မေလးရယ္လုိ႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ ငုိညဥ္းမိေနတာ အေသအခ်ာပါပဲကြယ္။
ညေနခင္းကလည္း အပ်ဳိရုိင္းဆန္ဆန္ မာယာေတြဖုံးလႊမ္းထားတယ္။ အမွတ္လြဲေနတဲ့ ျပကၡဒိန္က ေဖာက္ျပန္ခဲ့တာလား။ သတင္းတစ္ခုက ၾကိဳသိေပမယ့္ တကယ္ၾကားရေတာ့ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ခဲ့ေပါ့။ ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏုိးနမ္းခဲ့တဲ့ ဆံႏြယ္ေလးေတြေပ်ာက္ရွ။ သိပ္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ အမာရြတ္နဲ႕လက္ကေလးက ႏုတ္ဆက္ျပီတဲ့လားကြယ္။ ေကာင္မေလး လက္ထပ္ေတာ့မယ္တဲ့။ ကုိယ္က သိသိၾကီးနဲ႕ လာမယ့္ဓါးကုိ ေက်ာခုိင္းေပးခဲ့တာပါကြယ္။ အသံမထြက္ပဲ မ်က္ႏွာဖုံးတပ္ထားေပမယ့္ ႏွလုံသားက တစခ်င္းစီေပါ့။ အသည္းကြဲကဗ်ာတစ္ပုဒ္ အဆုံးသတ္က ကာရန္ေတြ လစ္လ်ဴရႈျခင္းခံရျပီ။ ဆုိခဲေစ ျမဲေစအတုိင္း ငုိသံေတြမထြက္ခဲ့ေပမယ့္ ရႈိက္သံေတြက ပဲ့တင္ရုိက္ခတ္။ ကုိယ္တုိ႕ရဲ႕ခုံတန္းေလးမွာပဲ ကုိယ္မေရးတတ္တဲ့ အခ်စ္ကဗ်ာေလးက အသက္မဲ့ေနခဲ့ပါျပီ ေကာင္မေလးေရ...။ ေကာင္မေလးဆီက စာေလးတစ္ေစာင္ကုိ ေကာင္မေလးရဲ႕ေနာက္ဆုံးလက္ေရးေလးအေနနဲ႕ ကုိယ္သိမ္းထားပါတယ္။
“ေကာင္မေလး လက္ထပ္ရေတာ့မယ္ေကာင္ေလးရယ္ ”တဲ့ေလ။ ကုိယ့္ ဒုိင္ယာရီေလးထဲက ေနာက္ဆုံးစာမ်က္ႏွာေလးမွာ စြယ္ေတာ္ရြက္ေျခာက္ေလး တစ္ျခမ္းနဲ႕ ေန႕စြဲတစ္ခုေပၚက လက္ေရးလွလွေလး တစ္ခုကုိ တစ္သက္စာအတြက္ ညွပ္ထားလုိက္ပါျပီကြယ္။
“
ေက်ာ္ဦး (လႈိင္)
ပုံစံက်ဖုိ႕ သီအုိရီေတြၾကား အသက္ရွင္ရတာ ရုိးရာဆန္လြန္းတယ္ ေကာင္မေလးေရ။ ကမ္းကုိလွမ္းပစ္ခံရတဲ့ လႈိင္းေတြလုိ ကုိယ့္စိတ္ေတြက တလိမ့္လိမ့္ေပါ့။ အမုိးမပါတဲ့ ေကာင္းကင္ျပာေအာက္မွာ ေလွ်ာက္ဖူးခဲ့တာ အိပ္မက္တစ္ခုသာ။ ေကာင္မေလးေရ အခ်စ္ပင္လယ္မွာ ကုိယ္က ကမ္းေျခအတုတစ္ခုတဲ့လား။ ခုိနားရာေလး တစ္ခုက မ်က္ရည္ေတာ့ က်ဖူးခဲ့တာပဲေလ။ မုိးတိတ္ဖုိ႕ ေအာ္ဆဲေနလုိ႕မွ မရပဲကြယ္။ ဝဋ္ေၾကြးၾကီးတယ္လုိ႕သာ သတ္မွတ္လုိက္ၾကတာေပါ့။ စကားတစ္ခြန္းဆုိတုိင္း ႏုတ္ခမ္းပါးေလးနဲ႕ အသတ္ခံရတာ အၾကိမ္ၾကိမ္။ ေအးခဲသြားတဲ့ ဆက္ဆံေရးက ကုိယ့္အတြက္ ခံရခက္လြန္းတယ္ကြယ္။
(၂)
အဲဒီေန႕က ေကာင္မေလးကုိ အျပာေရာင္လြင္တဲ့ေန႔ေလး ရြတ္ျပခဲ့ဖူးတယ္။ ကုိယ့္ကဗ်ာေလး ဟားတုိက္စရာ ျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္။ ခြင့္လြတ္ပါ ေကာင္မေလးေရ ကုိယ္က ရွယ္လီတုိ႕ ဘုိင္ရြန္တုိ႕မွ မဟုတ္ခဲ့တာ.။ ကုိယ့္အိပ္မက္မွာေတာင္ ကုိယ္က ဇာတ္လုိက္မျဖစ္ခဲ့တဲ့ေကာင္။ ဒါေပမယ့္တီးတုိးေလးရြတ္ျပခ်င္တာက ကုိယ္သိပ္ခ်စ္တယ္ေကာင္မေလးရယ္။ သနားျခင္းဆုိတဲ့ ကရုဏာ ရခ်င္လုိ႕ မဟုတ္ခဲ့ဘူး။ ကုိယ့္ဆီမွာ အခ်စ္နဲ႕ဖလွယ္စရာ ဘာမွမရွိဘူးေလ။ အသုိက္ပ်က္ေနတဲ့ ငွက္တစ္ေကာင္လုိ ကုိယ့္မွာ လြပ္လပ္ျခင္းေတြပဲရွိခဲ့တယ္။ ကုိယ့္အားနည္းခ်က္က ေလထန္ရင္ သိပ္ျပီး ပ်ံသန္းရဲတဲ့ေကာင္ မဟုတ္ဘူး။ အတၱဆန္တဲ့ မုန္တုိင္းေတြကုိသိပ္ေၾကာက္တယ္ေကာင္မေလးေရ..။
မွတ္မိေသးရဲ႕လားကြယ္။ ေကာင္မေလးကုိစေတြ႕ေတာ့ အသားအေရဝင္းဝင္းမွာ အနီေရာင္ဆင္ျမန္းျပီးေတာ့ေပါ့။ မ်က္ႏွာရွင္းရွင္းေလးမွာ ဆံႏြယ္ေတြ ေခြက်ေနတာ ဆံပင္ေလးေတြကုိ မနာလုိလုိက္တာ ေကာင္မေလးရယ္။ ၾကည္လင္ေနတဲ့မ်က္လုံးေလးေတြက ကုိယ့္ႏွလုံးသားကုိ ထုိးေဖာက္ျမင္သြားခဲ့ျပီလား။စကားေျပာလုိက္တုိင္း ႏုတ္ခမ္းပါးပါးေလး လႈပ္ရွားပုံက ကုိယ့္အတြက္ အလွဆုံးေပါ့။ ရုိးရုိးရွင္းရွင္းေလးနဲ႕ သနပ္ခါးပါးပါးလိမ္းထားတဲ့ ပါးျပင္ညက္ညက္ကေလးကုိၾကည့္ရင္း အဲဒီေန႕က ကိုယ့္ရာသီဥတုေလး သိပ္သာယာခဲ့တယ္။ မနက္နဲ႕ညတုိင္း ေကာင္မေလးရွင္းတမ္းေတြပဲ ကုိယ့္ခုံရုံးမွာ ထုတ္ျပန္ေနမိတယ္။ ရင္ခုန္သံခ်င္း တံတားခင္းဖုိ႕ ကုိယ္ေရးေပးတဲ့ကဗ်ာေလးဖတ္ျပီး သြားတက္ေလးေပၚရုံျပံဳးေနလုိက္တာ။ ကုိယ့္စိတ္ထဲမွာ အၾကိမ္ၾကိမ္အထပ္ထပ္ သိပ္ခ်စ္တာပဲ ေကာင္မေလးရယ္။
“ ဆံပင္ေတြ အရမ္းရွည္ေနျပီေနာ္.. ညွပ္လုိက္ေတာ့ ”
အမိန္႕သံဆန္ဆန္ စကားလုံးေအာက္ ကုိယ္ တရုိတေသပဲ နာခံလုိက္တယ္။
“ သိပ္ လိမၼာတာပဲ ”
ကုိယ္က အိမ္ေမြးတိရိစာၦန္မဟုတ္ေပမယ့္ ေကာင္မေလးရဲ႕ ခ်ဳိလြန္းတဲ့ အျပံဳးေတြထဲမွာ မာနခပ္ယဲ့ယဲ့ေလးသာ က်န္ေတာ့တာပါကြယ္။ ေကာင္မေလးရယ္ ကုိယ့္လက္ေမာင္းကုိ ညင္ညင္သာသာေလး နမ္းလုိက္ပါ။ မင္းရဲ႕အနမ္းတစ္ခ်က္က ကုိယ့္ေသြးျပန္ေၾကာေတြကုိ လႈပ္ႏႈိးႏုိင္လုိ႕ပါ။ အိပ္ေငြ႕ခ်ထားတဲ့ ကုိယ့္မနက္ခင္းေလးေတြ စုိစုိေျပေျပ ျဖစ္ေစလုိ႕ပါေလ။
ကုိယ္နဲ႕ေကာင္မေလး အဲဒီေန႔က စကားေတြအမ်ားၾကီး ေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ ကုိယ္က မာယာေကာ့ဖ္စကီးကုိ အားက်တယ္ဆုိေတာ့ ေကာင္မေလးက ကုိယ့္ကုိေသနတ္ဝယ္ေပးရမလားတဲ့ေလ။ စကားသိပ္တတ္တဲ့ ေကာင္မေလးကုိ ခ်စ္တယ္။ မနက္ျဖန္ေတြကုိ အပုိင္ေပးလုိက္ခ်င္တယ္။ ကုိယ့္လူငယ္ဘဝေလးမွာ ေကာင္မေလးေျပာဖူးတဲ့ ကုိယ္တစ္ျခမ္းဆုိတာကုိ ယုံၾကည္သက္ဝင္ခဲ့တယ္။ စြယ္ေတာ္ရြက္တစ္ရြက္ကုိ စာအုပ္ၾကားထဲညွပ္ျပီး ခပ္တည္တည္နဲ႕ ဒုိင္ယာရီေတြ ေရးခဲ့ဖူးတယ္။
(၃)
မီးက်ဳိးေမာင္းပ်က္ စိတ္ဓါတ္ေတြကုိ ေကာင္မေလးရဲ႕ သနပ္ခါးနံ႕သင္းေနတဲ့ ပါးျပင္ေလးနဲ႕ ျပင္ဆင္ခြင့္ေပးပါ။ တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ ကုိယ္လည္း ဆုိးမုိက္လုိက္ခ်င္တာေပါ့။ ေကာင္မေလးနဲ႕ကုိယ့္ၾကားမွာ ေဖာက္ထြင္းျမင္ေနရတဲ့ ခပ္ပါးပါးနံရံေလးတစ္ခ်ပ္ပဲရွိေနတာပါ။ မာသာထရီဇာဆန္ဆန္လက္ကေလးနဲ႕ ကုိယ့္အမွားေတြကုိ ေခ်ဖ်က္ေပးပါ။ ကုိယ္စုိက္တဲ့ အျပာေရာင္ သစ္ပင္ေလးက အျပာေရာင္စစ္စစ္ေလးေတာ့ မထြက္ခဲ့ပါဘူး။
“ ေကာင္ေလးကုိ အရမ္းသနားတာပဲ ”
ကုိယ္သိပ္ေၾကာက္ရြံ႕တဲ့ စကားလုံးက ေကာင္မေလးႏႈတ္ဖ်ားကေန ခုန္ဆင္းက်လာခဲ့တယ္။ မေျပာလုိက္ပါနဲ႕ ေကာင္မေလးရယ္ စိတ္ထဲကေန ကုိယ္မုိးမႊန္ေအာင္ ေတာင္းပန္ေနခဲ့ပါတယ္။ ကုိယ္ရဲ႕ အဆုိးဘက္ယုိင္ခ်င္ေနတဲ့ စိတ္ကေလး လႈပ္ခတ္သြားျပီးကြယ္။
ေကာင္မေလးရဲ႕ အျပံဳးေလးတစ္ခ်က္နဲ႕ တည့္မတ္ေပးပါအုံးကြယ္။ အစုိးမရႏုိင္တဲ့ ေျပာင္းလဲမႈေတြၾကားမွာ အတၱခါးခါးေတြကုိ ကုိယ္ ၾကိတ္မွိတ္ျပီးမ်ဳိခ်ေနရပါျပီ။ အဆုံးသတ္ကုိ မွတ္မွတ္သားသား သိေနခဲ့ေပမယ့္ မာယာျဖဴျဖဴေလးနဲ႕သာယာမႈကို ဆမတူေပမယ့္ လဲခဲ့တာ ကုိယ္မမွားဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေဆးလိပ္ဖြာရႈိက္လုိက္တုိင္း အေငြ႕ရုိင္းေတြ ထြက္သြားတာၾကည့္ရင္း ကုိယ့္ဘဝကတျဖည္းျဖည္းတုိလာတယ္ ေကာင္မေလးရယ္။ ခံစားစရာမရွိတဲ့ အနာဂါတ္မွန္းေတာ့သိပါရဲ႕ ကုိယ့္ပုိက္ကုိ ကုိယ္တုိင္ယက္ ကုိယ္တုိင္အပ္ျပီး ကုိယ္တုိင္တုိးဝင္ေပးခဲ့တာေလ။ ေနာင္တဆုိတာ ကိုိယ့္အတြက္ ဘာအရသာမွ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ကုိယ္လည္း ပုိင္ဆုိင္ျခင္းဆုိတာကုိေတာ့ ခံစားၾကည့္ခ်င္တာေပါ့ကြယ္။
“ ေကာင္မေလးတုိ႕ လမ္းခြဲၾကရေအာင္ ”
“ နားလည္ေပးပါ ေကာင္ေလးရယ္”
ကုိယ့္နားထဲကုိ မုိင္းဗုံးတစ္လုံး ပစ္သြင္းလုိက္သလုိပါပဲ။ ေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့ေပမယ့္ အထိနာသြားတဲ့ ကုိယ့္ရင္ဘတ္က နာက်င္လြန္းလုိ႕ ေအာ္ညဥ္းေနခဲ့ျပီ ေကာင္မေလးရယ္။ ကြဲရွတတ္သည္ဆုိတဲ့ ပစၥည္းေတြကုိ ဝုန္းခနဲပစ္ခ်လုိက္သလုိပါပဲ ကုိယ့္ႏွလုံးသားေတြ တစ္စစီျဖစ္ခဲ့ရပါျပီ။ မုိးရယ္ သည္းသည္းမည္းမည္း ရြာခ်လုိက္စမ္းပါ။ ကုိယ့္မ်က္ဝန္းထဲက က်လုဆဲဆဲ ဝမ္းနည္းမႈေတြကုိ ေကာင္မေလးမသိေစခ်င္လုိ႕ပါ။ ေကာင္မေလး သနားစိတ္ေတြနဲ႕ ကုိယ့္ကုိထပ္ျပီး မျငိတြယ္ေစခ်င္ေတာ့ဘူးေလ။ ကုိယ့္မ်က္ႏွာေပၚမွာ ေကာင္မေလးနဲ႕ကုိယ္ ႏွစ္ေယာက္တည္းနားလည္တဲ့ အျပံဳးတစ္ခု ကုိယ္ဖန္ဆင္းႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားလုိက္တယ္။ ကုိယ့္စိတ္ထဲမွာေတာ့ မထားခဲ့ပါနဲ႕ ေကာင္မေလးရယ္လုိ႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ ငုိညဥ္းမိေနတာ အေသအခ်ာပါပဲကြယ္။
ညေနခင္းကလည္း အပ်ဳိရုိင္းဆန္ဆန္ မာယာေတြဖုံးလႊမ္းထားတယ္။ အမွတ္လြဲေနတဲ့ ျပကၡဒိန္က ေဖာက္ျပန္ခဲ့တာလား။ သတင္းတစ္ခုက ၾကိဳသိေပမယ့္ တကယ္ၾကားရေတာ့ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ခဲ့ေပါ့။ ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏုိးနမ္းခဲ့တဲ့ ဆံႏြယ္ေလးေတြေပ်ာက္ရွ။ သိပ္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ အမာရြတ္နဲ႕လက္ကေလးက ႏုတ္ဆက္ျပီတဲ့လားကြယ္။ ေကာင္မေလး လက္ထပ္ေတာ့မယ္တဲ့။ ကုိယ္က သိသိၾကီးနဲ႕ လာမယ့္ဓါးကုိ ေက်ာခုိင္းေပးခဲ့တာပါကြယ္။ အသံမထြက္ပဲ မ်က္ႏွာဖုံးတပ္ထားေပမယ့္ ႏွလုံသားက တစခ်င္းစီေပါ့။ အသည္းကြဲကဗ်ာတစ္ပုဒ္ အဆုံးသတ္က ကာရန္ေတြ လစ္လ်ဴရႈျခင္းခံရျပီ။ ဆုိခဲေစ ျမဲေစအတုိင္း ငုိသံေတြမထြက္ခဲ့ေပမယ့္ ရႈိက္သံေတြက ပဲ့တင္ရုိက္ခတ္။ ကုိယ္တုိ႕ရဲ႕ခုံတန္းေလးမွာပဲ ကုိယ္မေရးတတ္တဲ့ အခ်စ္ကဗ်ာေလးက အသက္မဲ့ေနခဲ့ပါျပီ ေကာင္မေလးေရ...။ ေကာင္မေလးဆီက စာေလးတစ္ေစာင္ကုိ ေကာင္မေလးရဲ႕ေနာက္ဆုံးလက္ေရးေလးအေနနဲ႕ ကုိယ္သိမ္းထားပါတယ္။
“ေကာင္မေလး လက္ထပ္ရေတာ့မယ္ေကာင္ေလးရယ္ ”တဲ့ေလ။ ကုိယ့္ ဒုိင္ယာရီေလးထဲက ေနာက္ဆုံးစာမ်က္ႏွာေလးမွာ စြယ္ေတာ္ရြက္ေျခာက္ေလး တစ္ျခမ္းနဲ႕ ေန႕စြဲတစ္ခုေပၚက လက္ေရးလွလွေလး တစ္ခုကုိ တစ္သက္စာအတြက္ ညွပ္ထားလုိက္ပါျပီကြယ္။
“
ေက်ာ္ဦး (လႈိင္)
No comments:
Post a Comment