Friday, September 20, 2013

သူ႕ Mobile phone ေလးက.... ကုိယ္ဆက္ရင္ ဒီလုိျပန္ေျပာတယ္


ဘယ္လုိပုံစံမ်ဳိး ေၾကြက်ေပးရမလဲ ဟန္နီ..
ကုိယ့္စိတ္ကူးဟာ တစ္ခါတစ္ခါ ရူးျပီးလြတ္ထြက္သြားတယ္
မင္းရဲ႕ေမႊးညွင္းႏုနုေလးေတြနဲ႕ အဝါေရာင္လက္ေမာင္းသားေပၚမွာ မင္းပါးျပင္ကုိၾကည့္ရင္း ကုိယ့္စိတ္နဲ႕ကုိယ္ တစ္ေန႕တစ္ၾကိမ္ ျပစ္မွားခြင့္ျပဳပါ  မင္းမ်က္ဝန္းထဲက အေရာင္မွာ ကိုယ္ဟာ တလက္လက္ေတာက္ပခ်င္တယ္ ကုိယ့္အခ်စ္စိတ္ဟာ ရြဲရြဲစုိေနတဲ့ ေရစုိအဝတ္တစ္ထည္ပဲ ကံသုံးပါးနဲ႕ ေမာဟုိက္မိတုိင္း မင္းနာမည္ေလးပဲ အပန္းေျဖရြတ္ေနခဲ့ရတဲ့ေကာင္ေပါ့ မင္းရဲ႕ Mobile phone ေလးဧရိယာျပင္ပေရာက္ေနတယ္ဟန္နီ

ဒီလုိပါဟန္နီ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ သံသယျမဴၾကားမွာ ခပ္ဝါးဝါးေတာ့ ျမင္ေနပါရေစ ကုိယ့္ကဗ်ာထဲမွာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာက ဘယ္ဘုရားသခင္မွ ဖန္ဆင္းထားတာမဟုတ္ဘူး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကုိ လူသြားစၾကၤန္ေပၚ ေရႊ႕ထားရမွာလား ဒီအရသာကုိ ကုိယ့္အူလမ္းေၾကာင္း အဆုံးထိ မ်ဳိခ်ထားရမလား ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ တျဖည္းျဖည္း အက္ကြဲလာတဲ့ မွန္တစ္ခ်ပ္လုိပဲ ဟန္နီ မင္းဟာကုိယ့္အိပ္မက္ျဖဴျဖဴထဲက ထိေတြ႕မရတဲ့ သိပ္လွတဲ့ တေစၦမေလးပဲ ကုိယ့္စိတ္ကုိယ္ျပန္ရွမိတဲ့ ဓါးတစ္ေခ်ာင္းလုိ သတိရမိလုိက္တုိင္း ရင္ဘတ္မွာ အက္ကြဲရာေတြတစ္ပုံတစ္ပင္ ရင္ကြဲနာလား ရွင္ကြဲနာလား တဆစ္ဆစ္နဲ႕နာေနရတဲ့ သတိတရေဝးကြာျခင္းပါပဲ ဟန္နီ သံေယာဇဥ္ေတြ မတ္တပ္ထထရပ္တဲ့အခါ ဘယ္ကေရာက္လာမွန္းမသိတဲ့ အလြမ္းေတြနဲ႕ လြမ္းတတ္ေနခဲ့ေပါ့ မင္းရဲ႕လက္သူၾကြယ္မွာ ကုိယ့္အလြမ္းေတြနဲ႕ မင္းကုိ ေစ့စပ္ထားခ်င္ပါတယ္ဟန္နီ မင္းရဲ႕ Mobile phone ကကုိယ့္ကုိ မအားေသးဘူးလုိ႕ေျပာတယ္ ဟန္နီရယ္

ႏွလုံးသားနဲ႕ဦးေႏွာက္က ခ်စ္ျခင္းတရားနဲ႕တြက္ရင္ အႏၱရယ္အရွိဆုံး အကြာအေဝးပဲ အေမွာင္ဆန္တဲ့ ပ်င္းစရာယဥ္ေက်းမႈေတြ အဟုတ္ၾကီးမွတ္ေနတဲ့ ဦးေႏွာက္ပ်က္ အခ်စ္ဒႆနေတြ ဒီေလာကမွာ က်ဆုံးပါေစ ဒီလူေတြကုိထားခဲ့လုိက္ မင္းဟာ ကုိယ့္ရဲ႕လူ႔အဖြဲ႕အစည္းပါ ဖ်က္မရတဲ့ ကုိယ့္ေသြးျပန္ေၾကာထဲက တက္တူးပါဟန္နီ မက်က္ေသးတဲ့ ဒဏ္ရာေတြနဲ႕ကုိယ္က ကဗ်ာအႏုပညာမွာ စြဲစြဲလမ္းလမ္း ေမွာက္မွားခဲ့ေပါ့ မင္းက ကုိယ္စြဲလမ္းႏွစ္ျခိဳက္မိတဲ့ ဝါက်တစ္ေၾကာင္းေပါ့ ကုိယ့္ႏွလုံးသားက အစာမစားပဲ ေဆးမွားေသာက္မိသူလုိ တုန္တုန္ရင္ရင္ မင္းရဲ႕လက္သည္းေလးေတြမွာ ကုိယ္က ရူးသြပ္မိပါတယ္ မင္းနဲ႕ကုိယ္ ကုိယ္ခ်င္းစာတရားကုိယ္စီနဲ႕ လူသားပီပီ တစ္ေလာကလုံးကုိ ခ်စ္ျပလုိက္ခ်င္တယ္ မင္းရဲ႕ Mobile phone ေလး စက္ပိတ္ထားတယ္တဲ့ ဟန္နီ

တစ္ခုခုဆုိ ကုိယ့္ကုိအျပစ္မတင္လုိက္ပါနဲ႕ ေသြးဆုံးေနတဲ့ ဆက္သြယ္ေရးစနစ္ထဲမွာ မင္းနဲ႕ကုိယ္က ဘယ္လုိဝဋ္ေၾကြးမ်ားပါလာသလဲ မင္းဟာ ကုိယ့္သမုဒယဇာတ္လမ္းထဲက မင္းသမီးေပါ့ ဟန္နီ တစ္စက္ခ်င္းက်ေနတဲ့ လရဲ႕ေအးခ်မ္းမႈအေရာင္ပဲ မင္းပဲ ေျပာၾကည့္ဟန္နီ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းေမတၱာက ႏွစ္ဖက္သြားဓါးလုိ ဘယ္ဘက္ျဖစ္ျဖစ္ အစြန္းေရာက္ႏုိင္တာေပါ့ လူု႕အျဖစ္မွာ တန္ဖုိးအနည္းဆုံး အျဖတ္ခံရတဲ့ ေလလံေစ်းကြက္ဟာ ကုိယ္တုိ႕လူငယ္ဘဝပါပဲ ဟန္နီ ျဖစ္ႏုိင္ေခ်ေတြအမ်ားၾကီးထဲ မင္းနဲ႕ကုိယ္က.. မင္းဆုံးျဖတ္ခ်က္ပဲ ဟန္နီ ကုိယ္ဟာ ခ်စ္ျခင္းတရားထဲမွာ သဲၾကိဳးေတာ့ မျပတ္ပါရေစနဲ႕ဟန္နီ မင္းစကားတစ္ခြန္းထဲနဲ႕ ေလာကဓံၾကီးကုိ ကုိယ္ေမာက္မာျပလုိက္ပါရေစကြာ.. မင္းရဲ႕ Mobile phone ေလး နံပါတ္ေျပာင္းသြားျပီလား ဟန္နီ...။

ေက်ာ္ဦး(လႈိင္)

No comments:

Post a Comment